.
Περιφέρεια : Πελοποννήσου
Νομός : Μεσσηνίας
-- Δήμος Λεύκτρου --
Η Πηγή είναι μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης[1] στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.[2]
Γενικά στοιχεία
Η Πηγή βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρα,[2] νοτιοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) στα 18 χλμ. Είναι κτισμένη ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση με θέα δυτικά προς τον Μεσσηνιακό κόλπο και την περιοχή του Αγίου Δημητρίου.[3] Πολύ κοντά της και νότια είναι η Πλάτσα, βορειοδυτικά της τα Άνω Ρίγκλια ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης.
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία Loutsana να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (Sparte Occidentale) → Τμήμα Ζυγού (Section de Zygos) και να έχει πληθυσμό 30 οικογένειες (συνολικά 143 άτομα).[4]
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 με το παλιό της όνομα ως Λοσνά να προσαρτάται στον τότε δήμο Πέφνου. Το 1956 μετονομάστηκε σε Πηγή.[1] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πλάτσα, το Κοτρώνι, τα Μπαζιγέικα και την Πολιάνα αποτελούν την κοινότητα Πλάτσης[5] που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 30 κάτοικοι[6] ενώ με αυτήν του 2011 είχε 48[7].
Σημείωση
Με το ίδιο όνομα βρίσκεται στη Μεσσηνία αλλά το Δήμο Οιχαλίας ο οικισμός Πηγή.[8]
Παραπομπές
«Πηγή Μεσσηνίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2025.
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 49. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 163.
«Πηγή». messinia.mobi. 6 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2025.
«Πηγή, Το οικιστικό δίκτυο της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης». Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.
«Νόμος 4555/2018 - Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι»». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2025.
«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21921 (σελ. 339 του pdf).
«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10782 (σελ. 308 του pdf)
«Πηγή Μεσσηνίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2025.
| ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΕΥΚΤΡΟΥ |
|---|
| Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου |
| Άγιος Δημήτριος, ο |
| Άγιος Νικόλαος, ο |
| Τοπική Κοινότητα Αγίου Νίκωνος |
| Άγιος Νίκων, ο |
| Τοπική Κοινότητα Εξωχωρίου |
| Εξωχώρι, το |
| Στάρα, η |
| Χώρα, η |
| Τοπική Κοινότητα Θαλαμών |
| Θαλάμες, οι |
| Πλάτανος, ο |
| Σωματιανά, τα |
| Τοπική Κοινότητα Καρδαμύλης |
| Αγία Σοφία, η |
| Καλαμίτσι, το |
| Κάμπος, ο |
| Καρδαμύλη, η |
| Μερόπη, η (νησίς) |
| Πετροβούνι, το |
| Τοπική Κοινότητα Καρυοβουνίου |
| Δρυόπη, η |
| Καρυοβούνι, το |
| Τοπική Κοινότητα Καστανέας |
| Καστανέα, η |
| Τοπική Κοινότητα Λαγκάδας |
| Λαγκάδα, η |
| Τοπική Κοινότητα Μηλέας |
| Κάτω Χώρα, η |
| Κυβέλεια, τα |
| Μηλέα, η |
| Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου |
| Άγιος Βασίλειος, ο |
| Λεύκτρον, το |
| Μάρμουτσα, τα |
| Νεοχώρι, το |
| Στούπα, η |
| Τοπική Κοινότητα Νομιτσή |
| Νομιτσής, ο |
| Τοπική Κοινότητα Πλάτσης |
| Κοτρώνι, το |
| Μπαζιγέικα, τα |
| Πηγή, η |
| Πλάτσα, η |
| Πολιάνα, η |
| Τοπική Κοινότητα Προαστίου |
| Άι Γιάννα, η |
| Λάκκος, ο |
| Νέο Προάστιο, το |
| Πραστοβά, η |
| Προάστι, το |
| Τοπική Κοινότητα Προσηλίου |
| Καλύβες, οι |
| Προσήλι, το |
| Τοπική Κοινότητα Πύργου Καλαμών |
| Πύργος, ο |
| Τοπική Κοινότητα Ριγκλίων |
| Άνω Ρίγκλια, τα |
| Ελαιοχώρι, το |
| Πλαγιάδα, η |
| Ρίγκλια, τα |
| Τοπική Κοινότητα Σαϊδόνας |
| Σαϊδόνα, η |
| Τοπική Κοινότητα Τραχήλας |
| Τραχήλα, η |
| Τοπική Κοινότητα Τσερίων |
| Γιατραίικα, τα |
| Ζαχαριά, η |
| Καταφύγι, το |
| Λεφτίνι, το |
| Πεδινόν, το |
| Τσέρια, τα |
Νομός Μεσσηνίας : Δήμος, Κοινότητα Καλαμάτας | Αβίας | Αετού | Αιπείας | Ανδανίας | Ανδρούσας | Άριος | Αριστομένους | Αρφαρών | Αυλώνα | Βουφράδων | Γαργαλιάνων | Δωρίου | Είρας | Θουρίας | Ιθώμης | Κορώνης | Κυπαρισσίας | Λεύκτρου | Μεθώνης | Μελιγαλά | Μεσσήνης | Νέστορος | Οιχαλίας Μεσσηνίας | Παπαφλέσσα | Πεταλιδίου | Πύλου | Φιλιατρών | Χιλιοχωρίων | Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης : Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας. |
Γεωγραφία της Ελλάδας : Αλφαβητικός κατάλογος
Α - Β - Γ - Δ - Ε - Ζ - Η - Θ - Ι - Κ - Λ - Μ -
Ν - Ξ - Ο - Π - Ρ - Σ - Τ - Υ - Φ - Χ - Ψ - Ω
|
Χώρες της Ευρώπης
|
|||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Κυρίαρχα κράτη |
Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία3 | Γερμανία | Γεωργία1 | Δανία | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο3 | Ιρλανδία | Ισλανδία | Ισπανία3 | Ιταλία | Καζακστάν1 | Κροατία | Κύπρος2 | Λετονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία3 | Ολλανδία3 | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία | |
|
|||||||
| Εξαρτημένα εδάφη |
|
||||||||
| Μερικώς αναγνωρισμένα κράτη | |||||||||
|
1. Διηπειρωτικές χώρες με επικράτεια στην Ευρώπη και στην Ασία. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Κράτη που περιλαμβάνουν υπερπόντια εδάφη και σε άλλες ηπείρους με τη μητροπολιτική περιοχή να βρίσκεται στην Ευρώπη.
|
|||||||||
Hellenica World - Scientific Library
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License
