Αλμυρίδα Ρεθύμνης

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Αλμυρίδα βρίσκεται σε παραθαλάσσια τοποθεσία, σε υψόμετρο 4 μέτρων[3][4] στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου σε απόσταση 40 χιλιομέτρων ανατολικά από το Ρέθυμνο, 25 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Ηράκλειο. Αποτελεί το επίνειο των Σισών, για αυτό και αναφέρεται ως λιμενίσκος Σισών. Δυτικά υπάρχει μικρός μόλος που φιλοξενεί αλιευτικά και τουριστικά σκάφη. Διαθέτει μικρή αμμώδη παραλία με βραχώδη βυθό και περιτριγυρισμένη από μερικά αλμυρίκια.[2][3] Ανατολικά υπάρχει η παραλία "Αλυκή" που έχει σχηματιστεί από παλιό έλος και μικρό χείμαρρο που καταλήγει στη θάλασσα. Το αποξηραμένο πλέον έλος συμπεριλαμβάνεται στην εθνική απογραφή υγροτόπων με κωδικό GR433385000 και ονομασία “Έλος Σισών” (Ζαλίδης & Μαντζαβέλλας 1994)[5].

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σισών[1] της επαρχίας Μυλοποτάμου με πληθυσμό 43 κατοίκων[6]. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Γεροποτάμου[6]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Σίσες και το Καλό Χωράφι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σισών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του δήμου Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 56 κατοίκους.[7]
Πληθυσμός
Μόνιμος [8][9][10]
Έτος Πληθυσμός
2011 11
2011 1
2011 56
Πραγματικός (de facto) [11]
Έτος Πληθυσμός
1991 43
2001 35
2011 60
Σημείωση

Στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχει ο ομώνυμος παραθαλάσσιος οικισμός Αλμυρίδα[6].
Παραπομπές

«Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020.
«Αλμυρίδα και Αλυκή - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης». www.cretanbeaches.com. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020.
«Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Ρεθύμνου | Ρέθυμνο: Ένας τόπος για να ζεις | Λιμενίσκος Σίσες». www.rethymnoports.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020.
«Αλμυρίδα ΡΕΘΥΜΝΟΥ, Δήμος ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020.
«WWF Υγρότοποι / KRI126 - Αλυκή (Αλμυρίδα)». www.oikoskopio.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020.
Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ. 61.
«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10885 (σελ. 411 του pdf)
https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
«Απογραφή Πληθυσμού-Kατοικιών 2011 - ELSTAT». www.statistics.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.
Η Αλμυρίδα είναι παράλιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην έξοδο του κόλπου της Σούδας, ανάμεσα στα χωριά Πλάκα και Καλύβες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 28 χλμ. περίπου Α. του κέντρου των Χανίων.[3][4][5][6]
Πληθυσμός
Μόνιμος [7][8][9]
Έτος Πληθυσμός
1991 69
2001 119
2011 170
Πραγματικός (de facto) [1][3][4]
Έτος Πληθυσμός
1961 47
1971 37
1981 48
1991 74
2001 133
2011 455
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πλάκας του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στον δήμο Βάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου.[2]
Γενικά στοιχεία

Η Αλμυρίδα έχει γνωρίσει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, με πολύ αξιόλογη τουριστική υποδομή (ξενοδοχεία, επιπλωμένα διαμερίσματα, ενοικιαζόμενα δωμάτια).[6]
Αξιοθέατα

Η παλαιοχριστιανική βασιλική του 6ου αιώνα, με ψηφιδωτό δάπεδο
Το γραφικό λιμανάκι του οικισμού, όπου δένουν αλιευτικά και τουριστικά σκάφη
Η παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία «Κερά», δυτικά του οικισμού

[6]
Παραπομπές

https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=19871
ΠΛ 2:556
ΠΛΜ 7:104
Εκδόσεις «Ελλάδα»
«Διακοπές», σ. 406, 412
https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf

https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf

Πηγές

Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Λιμαντζάκης Γιώργος, Αποκόρωνας, ταξίδι στη φύση και την ιστορία, Δήμος Αποκορώνου, 2021, σελ. 36-41.
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
eetaa.gr

Δημοτική Ενότητα Γεροποτάμου
Τοπική Κοινότητα Αγγελιανών
Αγγελιανά, τα
Χάνιον Αλεξάνδρου, το
Χανοθιανά, τα
Τοπική Κοινότητα Αγίου Μάμαντος
Αβδελλάς, ο
Άγιος Μάμας, ο
Αργουλιόν, το
Καστρίον, το
Τοπική Κοινότητα Αλφάς
Αλφά, η
Καλλέργος, ο
Σκορδίλον, το
Τοπική Κοινότητα Αχλαδέ
Αχλαδές, ο
Σιριπιδιανά, τα
Σολοχιανά, τα
Τοπική Κοινότητα Καλανδαρές
Καλαμάς, ο
Καλανδαρέ, η
Τοπική Κοινότητα Μαργαριτών
Άνω Τριπόδον, το
Βεργιανά, τα
Κυνηγιανά, τα
Λαγκά, η
Μαργαρίται, αι
Πιγουνιανά, τα
Πλευριανά, τα
Σταυρωμένος, ο
Τζαννακιανά, τα
Τοπική Κοινότητα Μελιδονίου
Βλυχάδα, η
Εξάντης, ο
Μελιδόνιον, το
Μπαλίον, το
Τοπική Κοινότητα Μελισσουργακίου
Μελισσουργάκιον, το
Τοπική Κοινότητα Ορθέ
Ορθές, ο
Τοπική Κοινότητα Πανόρμου
Λαύρις, η
Πάνορμος, ο
Τοπική Κοινότητα Πασαλιτών
Πασαλίται, αι
Τοπική Κοινότητα Περάματος
Δάφνη, η
Πέραμα, το
Τοπική Κοινότητα Ρουμελής
Ρουμελή, η
Τοπική Κοινότητα Σισών
Αλμυρίδα, η
Καλό Χωράφι, το
Σίσαι, αι
Τοπική Κοινότητα Σκεπαστής
Σκεπαστή, η
Τοπική Κοινότητα Χουμερίου
Γαρίπας, ο
Κεραμωτά, τα
Κρασούνας, ο
Χουμέριον, το