> Χαράλαμπος Βοζίκης

 

- Art Gallery -

 

- Γεγονότα, Hμερολόγιο -

 

.

Ο Χαράλαμπος Βοζίκης ήταν Έλληνας πολιτευτής. Γεννήθηκε το 1862 στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας και πέθανε στην Αθήνα το 1937. Σπούδασε στη νομική Αθηνών και στη συνέχεια πολιτεύτηκε στην ιδιαίτερη επαρχία του, στην αρχή υπό τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, στη συνέχεια υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη και τέλος υπό τον Δημήτριο Γούναρη. Αποτέλεσε σημαίνον μέλος της ομάδας των «Ιαπώνων». Υπήρξε ακέραιος, θυμόσοφος, εύστροφος, ευφυέστατος, ετοιμόλογος και μαχητικός ρήτορας.

Χαράλαμπος Βοζίκης

Το 1895 εκλέχτηκε για πρώτη φορά ως φίλος του Δηλιγιάννη και έκτοτε εκλεγόταν συνεχώς. Το Δεκέμβριο του 1912 διορίστηκε Γενικός Διοικητικός Επίτροπος των νησιών του Αιγαίου. Το 1915 χρημάτισε υπουργός Παιδείας στην πρώτη κυβέρνηση Γούναρη που σχηματίστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1915 , μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Βενιζέλου, λόγω διαφωνίας του τελευταίου με το βασιλιά Κωνσταντίνο για την εξωτερική πολιτική της χώρας. Στις 13 Μαΐου (παλαιό ημερολόγιο) επιβιβάστηκε ως υπουργός Παιδείας μαζί με τον επίσκοπο Σύρου, στο θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», το οποίο είχε διαταχτεί να πλεύσει στην Τήνο για να παραλάβει την εικόνα της Θεοτόκου και να την φέρει στην Αθήνα προς ίαση του πάσχοντος από βαριά πλευρίτιδα Βασιλέα Κωνσταντίνου.

Το Μάρτιο του 1920 δημιουργήθηκε η «Ηνωμένη Αντιπολίτευσις», της οποίας ήταν ένας εκ των ηγετικών στελεχών της. Στις 31 Μαρτίου (13 Απριλίου) 1920 έκανε την πρώτη της εμφάνιση με βίαιη κατά του Βενιζέλου διαμαρτυρία τον οποίο κατηγόρησε για κατάλυση του πολιτεύματος, τυραννική πολιτεία, κομματική εξαχρείωση και ασύστολη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, προέβαλλε δε ως αίτημα την διενέργεια εκλογών. Έκτοτε άρχισε περίοδος έντονης και σκληρής αντιπολίτευσης.

Το 1921 διετέλεσε για λίγο Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου (24 Ιανουαρίου 1921), αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του στις 22 Φεβρουαρίου 1921. Στις 8 Μαΐου 1921 ανέλαβε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και προσωρινά Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη της 26ης Μαρτίου 1921. Στις 29 Ιανουαρίου 1922 παραιτήθηκε από Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου και διορίστηκε υπουργός Επισιτισμού και προσωρινά Δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα ανέλαβε και την πολιτική διοίκηση της διοίκησης Θράκης. Στις 16 Ιουνίου 1922 διορίστηκε Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης. Το 1926 εκλέχτηκε βουλευτής στην περιοχή Αθήνας. Το 1933 χρημάτισε πρόεδρος της βουλής.

Χαρακτηριστικό της παλαιοκομματικής αντίληψης του Βοζίκη είναι το ακόλουθο συμβάν που συνήθιζε να διηγείται ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος. Με την απελευθέρωση των νήσων Αιγαίου κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ο Κ. Τριανταφυλλόπουλος (1881 - 1966) ορίστηκε Γενικός Γραμματέας της Διοίκησης των Νήσων του Αιγαίου, τις οποίες διοικούσε ήδη ο Χαράλαμπος Βοζίκης. Κάποτε τον ρώτησε ο Βοζίκης περί της τύχης μιας αίτησης κάποιου πολιτικού του φίλου. Εκείνος που τον ενδιέφερε η επίδειξη της ταχύτερης δυνατής διεκπεραίωσης των υποθέσεων απάντησε ότι το ζήτημα είχε ήδη λυθεί. Επακολούθησε δε ο εξής διάλογος:

Βοζίκης: Μα η αίτησις υπεβλήθη χθες.
Τριανταφυλλόπουλος: Και τι μ’ αυτό; Το αίτημα υπήρξε νόμιμον.
Βοζίκης: Και το έλυσες χωρίς να έλθουν να σε παρακαλέσουν;
Τριανταφυλλόπουλος: Αφού το αίτημα ήτο νόμιμον.
Βοζίκης: Ώστε έτσι, θα λύωμεν όλας τας υποθέσεις αμέσως, χωρίς να φαίνεται ότι υπάρχει η παραμικρά δυσκολία! Δεν καταλαβαίνεις ότι πρέπει να φαινώμεθα ότι τους λύομεν, άλλως άλυτα προβλήματα και ότι θα τους τα παρουσιάζωμεν ως ρουσφέτια;.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες η συνεργασία ήταν δυσχερής και διεκόπη με την παραίτηση του Τριανταφυλλόπουλου.

Την εποχή εκείνη υπηρετούσε στη Γενική Διοίκηση νήσων, ως διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών, ο Ανάργυρος Π. Νομικός, αργότερα διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών και Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αναγνωρισμένης ευφυΐας και ακεραιότητας. Αυτός διηγούταν στον Σπ. Μαρκεζίνη ότι ο Χαραλ. Βοζίκης, όπως και ο ίδιος αρχικά, υπέβλεπαν τον Κ. Τριανταφυλλόπουλο, όπως και όλους όσους επέστρεφαν από το εξωτερικό και ιδίως από τη Γερμανία, ως τάχα σπουδαίους, οι οποίοι θα δίδασκαν τους ευφυέστατους, Έλληνες αλλά που δεν είχαν τύχει περαιτέρω παιδείας, τον ορθό τρόπο διοίκησης. Αυτού του είδους η αντίδραση, δεν ήταν η μόνη εκείνη την εποχή και οδηγούσε σε χάσμα και αδυναμία συνεργασίας. Εξαλείφθηκε αυτή κατά τις τελευταίες δεκαετίες, όταν η μετεκπαίδευση εις το εξωτερικό απέκτησε καθολικότερη βάση.

Ο Χαράλαμπος Βοζίκης σε εκτενή εισαγωγή του στο βιβλίο για τη δίκη των έξι «Αι απολογίαι των θυμάτων της 15ης Νοεμβρίου 1922», εκθέτει εκτενώς τις πολιτικές του απόψεις για τα γεγονότα της εποχής του.

Πηγές

* Γεωργίου Βεντήρη, «Η Ελλάς του 1910-1920»
* Σπ. Μαρκεζίνη: Πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος τόμος Γ΄& Δ΄

Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων

1821 - 18271
Αλέξανδρος ΜαυροκορδάτοςΔημήτριος ΥψηλάντηςΠετρόμπεης ΜαυρομιχάληςΙωάννης ΟρλάνδοςΠανούτσος ΝοταράςΓεώργιος Σισίνης
1827 - 18322
Νικόλαος ΡενιέρηςΓεώργιος ΣισίνηςΔημήτριος ΤσαμαδόςΠανούτσος Νοταράς
1829 - 18313
Γεώργιος ΣισίνηςΔημήτριος Τσαμαδός
1843 - 18624
ΝικηταράςΚαννέλλος ΔεληγιάννηςΡήγας ΠαλαμήδηςΔημήτριος ΚαλλιφρονάςΔημήτριος ΧατζίσκοςΑντώνιος ΓεωργαντάςΛάζαρος ΓιουρδήςΕυστράτιος ΠαρίσηςΠαναγιώτης ΒάρβογληςΘρασύβουλος ΖαΐμηςΑλέξανδρος ΚουμουνδούροςΙωάννης ΖάρκοςΑλέξανδρος ΚοντόσταυλοςΔημήτριος ΒουδούρηςΑνδρέας ΑυγερινόςΑνδρέας Χ. ΛόντοςΑνάργυρος ΧατζηαναργύρουΦίλων ΦίλωνοςΛεωνίδας Πετιμεζάς
1843 - 18623
Γεώργιος ΚουντουριώτηςΑναγνώστης ΔεληγιάννηςΑναγνώστης Μοναρχίδης
1864 - 1924
Δημήτριος Ι. Κριεζής5Ζηνόβιος ΒάλβηςΑριστείδης ΜοραϊτίνηςΔιομήδης ΚυριακόςΙωάννης ΜεσσηνέζηςΕπαμεινώνδας ΔεληγεώργηςΕυθύμιος ΚεχαγιάςΛυκούργος ΚρεστενίτηςΙάκωβος ΠαξιμάδηςΤριαντάφυλλος ΛαζαρέτοςΔημήτριος ΔρόσοςΔημήτριος ΧρηστίδηςΚωνσταντίνος ΛομβάρδοςΣπυρίδων ΣπυρομήλιοςΙωάννης Ν. ΔεληγιάννηςΙωάννης ΖάρκοςΣτυλιανός ΚασιμάτηςΣωτήριος ΣωτηρόπουλοςΝικόλαος ΠαπαμιχαλόπουλοςΣπύρος ΒαλαωρίτηςΠαύλος ΚαλλιγάςΔημήτριος ΚαλλιφρονάςΑντώνιος ΡικάκηςΣτέφανος ΣτεφανόπουλοςΚωνσταντίνος ΚωνσταντόπουλοςΝικόλαος ΓεωργιάδηςΒασίλειος ΒουδούρηςΑλέξανδρος ΖαΐμηςΑλέξανδρος ΡώμαςΝικόλαος ΤσαμαδόςΝικόλαος ΜπουφίδηςΘεόδωρος ΡετσίναςΔημήτριος ΡάλληςΝικόλαος ΛεωνίδαςΝικόλαος ΧατζίσκοςΝικόλαος ΛεβίδηςΚωνσταντίνος ΚουμουνδούροςΚωνσταντίνος ΈσσλινΝικόλαος ΣτράτοςΙωάννης ΤσιριμώκοςΚωνσταντίνος ΖαβιτσάνοςΜιχαήλ ΘεοτόκηςΘεμιστοκλής ΣοφούληςΚωνσταντίνος Αργάσαρης-ΛομβάρδοςΕλευθέριος Βενιζέλος
1924 - 19353
Αλέξανδρος ΖαΐμηςΛεωνίδας ΠαρασκευόπουλοςΣτυλιανός Γονατάς
1924 - 19352
Κωνσταντίνος ΡακτιβάνΘεμιστοκλής ΣοφούληςΙωάννης ΤσιριμώκοςΧαράλαμπος Βοζίκης
1946 - 1967
Ιωάννης ΘεοτόκηςΠραξιτέλης ΜουτζουρίδηςΔημήτριος ΓόντικαςΙωάννης ΜακρόπουλοςΚωνσταντίνος ΡοδόπουλοςΗλίας ΤσιριμώκοςΓεώργιος Αθανασιάδης - ΝόβαςΕμμανουήλ Μπακλατζής5Δημήτριος Παπασπύρου
1974 - σήμερα
Κωνσταντίνος ΠαπακωνσταντίνουΔημήτριος ΠαπασπύρουΙωάννης ΑλευράςΑθανάσιος ΤσαλδάρηςΑπόστολος ΚακλαμάνηςΆννα Μπενάκη - ΨαρούδαΔημήτρης ΣιούφαςΦίλιππος ΠετσάλνικοςΒύρων ΠολύδωραςΕυάγγελος ΜεϊμαράκηςΖωή ΚωνσταντοπούλουΝίκος Βούτσης


1 Πρόεδροι Εθνοσυνελεύσεων, Βουλής και Βουλευτικού κατά την Επαναστατική περίοδο. 2 Πρόεδροι Εθνοσυνελεύσεων και Βουλής.
3 Πρόεδροι Γερουσίας. 4 Πρόεδροι Εθνοσυνελεύσεων. 5 Προσωρινός πρόεδρος.

Έλληνες

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World - Scientific Library

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License