.

Ο Τζιοβάνι Μπατίστα Τιέπολο, γνωστότερος ως Τζιανμπατίστα Τιέπολο (Giovanni Battista Tiepolo, γ. Βενετία, 5 Μαρτίου 1696, θ. Μαδρίτη, 27 Μαρτίου 1770) ήταν σημαντικός Ιταλός ζωγράφος του 18ου αιώνα, ο οποίος επανέφερε την μεγαλοπρέπεια της βενετσιάνικης τέχνης. Στα έργα του, τα οποία εκτελούσε με τρομερή ταχύτητα, ξαναζωντάνεψε την ιταλική παράδοση της τοιχογραφίας.

Drawings

Adoration of the Magi

The Blessing

The Holy Family

The Polichinelli Cooking

Holy Family

Head of a Woman

Head of a Young Woman

Madonna in the clouds

Annunciation

Four bacchanalian figures

Two fauns

Βιογραφία

Ο Τζιανμπατίστα Τιέπολο γεννήθηκε στη Βενετία στις 5 Μαρτίου του 1696. Ο πατέρας του Ντομίνικο είχε ένα εμπορικό πλοίο αλλά πέθανε όταν ο Τζιανμπατίστα ήταν ενός έτους, αφήνοντας την χήρα Ορσόλα να μεγαλώσει έξι παιδιά με ένα πενιχρό εισόδημα. Ο νεαρός Τιέπολο μαθήτευσε στον Γκρεγκόριο Λατζαρίνι (1655-1730), αλλά γρήγορα υιοθέτησε έναν τρόπο γρήγορο και ελεύθερο. Από την αρχή ο Τιέπολο μπορούσε να σχεδιάζει γρήγορα και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Τιέπολο: Η Ραχήλ κρύβει τα είδωλα. Τοιχογραφία στο Ούντινε

Σε ηλικία 20 ετών ο Τιέπολο, που είχε ήδη αρχίσει να δουλεύει μόνος του, κέρδισε σε έναν διαγωνισμό με το έργο "Το Πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας". Ο πίνακας αυτός τον έκανε διάσημο και ακολούθησαν πάρα πολλές παραγγελίες, συμπεριλαμβανομένων κάποιων από τους Δόγηδες, αλλά είχε ελάχιστα επίσημα συμβόλαια από τη Βενετσιάνικη Δημοκρατία. Το 1717 έγινε μέλος της "Φράλια" (Fraglia), του σωματείου των ζωγράφων και το 1719 παντρεύτηκε την Σεσίλια Γκουάρντ, αδελφή των ζωγράφων Τζαναντόνιο και Φραντσέσκο. Αν και ποτέ δεν έκανε το πορτραίτο της, την απεικόνιζε συνεχώς σε έργα όπως "Η Ραχήλ κρύβει τα Είδωλα". Έκαναν 10 παιδιά, δύο από τα οποία έγιναν ζωγράφοι: ο Τζιαντομένικο (1727-1804) και ο Λορέντσο (1736-1776).

Έργο

Γύρω στο 1725 ο Τιέπολο κλήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Ούντινε να διακοσμήσει την πινακοθήκη του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου με τοιχογραφίες από την Βίβλο. Τα έργα αυτά είναι τα πρώτα πραγματικά αριστουργήματα καλλιτεχνικής έκφρασης στα οποία ήταν αξεπέραστος. Η τοιχογραφία απαιτούσε ταχύτητα σκέψης και εκτέλεσης και ο Τιέπολο διέθετε και τα δύο με το παραπάνω. Η μεγαλύτερή του παραγγελία στο τέλος της δεκαετίας του 1740 ήταν να ζωγραφίσει τοιχογραφίες στο Μέγαρο των Λάμπια στη Βενετία. Εδώ δημιούργησε την μεγαλύτερη και πιο γνωστή από τις παραλλαγές του "Αντώνιος και Κλεοπάτρα". Η χλιδή του θέματος - μαργαριτάρια, χρυσό και μετάξι - αντανακλούσε τα ανερχόμενα πλούτη και την δόξα του Τιέπολο.

Το 1736 απέρριψε μια προσφορά της Βασιλικής Αυλής στη Στοκχόλμη, λέγοντας ότι το ποσό που του προσέφεραν ήταν πολύ μικρό. Το 1750 δέχτηκε μια παραγγελία από τον Πρίγκηπα-Επίσκοπο του Βίρτσμπουργκ στην Κεντρική Γερμανία για να διακοσμήσει την κατοικία του. Ξεκινώντας από την Τραπεζαρία και προχωρώντας προς το Κλιμακοστάσιο, πέρασε τρία χρόνια δημιουργώντας μεγάλες αλληγορικές σκηνές γεμάτες φως και χρώμα. Στα τέλη του 1753 επέστρεψε στη Βενετία και άρχισε να διακοσμεί επαύλεις με τοιχογραφίες. Έκανε επίσης προσωπογραφίες σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, μερικών σπουδαίων αξιωματούχων.

Το 1761 προσκλήθηκε από τον Κάρολο Γ' της Ισπανίας να του διακοσμήσει το καινούριο βασιλικό ανάκτορο στη Μαδρίτη. Ο Τιέπολο, εξήντα ετών ήδη, στην αρχή δίστασε αλλά θαμπωμένος από την δόξα, δέχθηκε τελικά και ταξίδεψε για την Ισπανία με τους γιους του, την άνοιξη του 1762.

Ο Τιέπολο δεν επέστρεψε ποτέ στη Βενετία. Πέθανε ξαφνικά στις 27 Μαρτίου 1770 και θάφτηκε στην εκκλησία του Σαν Μαρτίν.

Ζωγράφοι

Ιταλοί

Εγκυκλοπαίδεια Ιταλίας

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World - Scientific Library

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License