.

Ο Φραντσέσκο Χάγιεζ (Francesco Hayez), Ιταλός ζωγράφος

Ο Φραντσέσκο Χάγιεζ (Francesco Hayez, 10 Φεβρουαρίου 1791 – 21 Δεκεμβρίου 1882) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ηγετική μορφή του Ρομαντισμού στα μέσα του 19ου αιώνα στο Μιλάνο, γνωστός για τους ιστορικός πίνακες, τις αλληγορικές πολιτικές συνθέσεις και τα εξαίρετα πορτρέτα του.

Βιογραφικά

Ο Φραντσέσκο Χάγιεζ καταγόταν από σχετικά φτωχή οικογένεια της Βενετίας. Ο πατέρας του ήταν γαλλικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν από το Μουράνο (Murano). Το 1806 εγγράφηκε στο τμήμα ζωγραφικής της Νέας Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου μαθήτευσε κοντά στον Τεόντορο Ματεΐνι (Teodoro Matteini). To 1809, κέρδισε ένα διαγωνισμό της Ακαδημίας της Βενετίας για ένα χρόνο σπουδών στην Ακαδημία Σαν Λούκα (Accademia di San Luca) στη Ρώμη. Παρέμεινε στη Ρώμη ως το 1814, οπότε μετακόμισε στη Νάπολη, όπου έλαβε την παραγγελία να φιλοτεχνήσει τη μεγάλη σύνθεσή του «Ο Οδυσσέας στην Αυλή του Αλκίνοου» (1813 – 1815, Εθνικό Μουσείο Καποντιμόντε, Νάπολι). Το 1850, ενώ ζούσε από χρόνια στο Μιλάνο, διορίστηκε διευθυντής της Ακαδημίας της Μπρέρα (Brera).
Καλλιτεχνική δημιουργία
"Η Βηθσαβεέ στο λουτρό" (1834, Ιδιωτική Συλλογή, Λουγκάνο)
"Ρουθ" (1835, Κρατική Συλλογή, Μπολόνια)

Ο Φραντσέσκο Χάγιεζ είναι στην πρώτη φάση της καλλιτεχνικής του πορείας βαθιά επηρεασμένος από τον Ενγκρ και το κίνημα των Ναζαρηνών, ενώ τα μεταγενέστερα έργα του εκφράζουν μια τεχνοτροπία κλασικής αναβίωσης.

Όπως υπήρχε στο παρελθόν η τάση πολλών καλλιτεχνών της Αναγέννησης και του Μπαρόκ να απεικονίζουν συχνά μυθολογικές ή βιβλικές ιστορίες, με έμφαση στο γυναικείο γυμνό, οι πίνακες του Χάγιεζ ακολουθούν σκόπιμα και με προκάλυμμα το καλλιτεχνικό πέπλο την ίδια τάση, προβάλλοντας ένα υπονοούμενο ερωτισμό και μια συγκαλυμμένη σεξουαλικότητα. Στο έργο του, για παράδειγμα, «Η μετανοούσα Μαρία Μαγδαληνή» (1825, Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, Μιλάνο), αν και απεικονίζεται μετανοούσα, αναδίδεται σκόπιμα το ερωτικό παρελθόν της.
Επιλογή έργων

Μια επιλογή από τα πιο σημαντικά έργα του Φραντσέσκο Χάγιεζ περιλαμβάνει:

«Αριστοτέλης» (1811, Ακαδημία της Βενετίας)
«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (1823, Βίλα Καρλότα, Τρεμέζο)
«Οι πρόσφυγες από την Πάργα» (1831, Πινακοθήκη Τόζιο Μαρτινέγκο, Μπρέσια)
«Σικελικός Εσπερινός» (σειρά σκηνών, 1821 – 1846)
«Η έβδομη σταυροφορία εναντίον της Ιερουσαλήμ» (1838 – 1850, Παλάτσο Ρεάλε, Τορίνο)
«Το φιλί» (1859, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
«Η καταστροφή του Ναού της Ιερουσαλήμ» (περ. 1867, Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, Βενετία)
«Ο θάνατος του Δόγη Μαρίνο Φαλιέρο» (1867, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
«Πορτρέτο του Τζοακίνο Ροσίνι» (1870, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
«Βάζο με λουλούδια στο παράθυρο ενός χαρεμιού» (περ. 1881. Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)

Ο Φραντσέσκο Χάγιεζ διακρίθηκε και ως έξοχος δάσκαλος του γυναικείου γυμνού, σε πίνακες που αποπνέουν έντονο ερωτισμό και σεξουαλική διάθεση. Στο μακρύ κατάλογο των «ερωτικών» έργων του περιλαμβάνονται:

«Ρινάλντο και Αρμίντα» (1814, Ακαδημία της Βενετίας)
«Η μπαλαρίνα Καρλότα Σαμπέρ ως Αφροδίτη» (1830, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Τρέντο)
«Το λουτρό των Νυμφών» (1831, Ιδιωτική Συλλογή, Λουγκάνο)
«Λουομένη» (1832, Ιδιωτική Συλλογή, Παβία)
«Η Βηθσαβεέ στο λουτρό» (1834, Ιδιωτική Συλλογή, Λουγκάνο)
«Ρουθ» (1835, Κρατική Συλλογή, Μπολόνια)
«Ξαπλωμένη οδαλίσκη» (1839, Ιδιωτική Συλλογή, Μιλάνο)
«Λουομένη ιδωμένη από τα πίσω» (1859, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
«Γυναικείο γυμνό» (χ.χ., Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
«Η καινούργια ευνοούμενη ή Σκηνή σε χαρέμι» (1866, Ιδιωτική Συλλογή, Μιλάνο)
«Οδαλίσκη με βιβλίο» (1866, Βίλα Καρλότα, Τρεμέζο)
«Οδαλίσκη» (1867, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο).

Ζωγράφοι

Ιταλοί

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World - Scientific Library

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License