Βροντάδος

Περιφέρεια : Βορείου Αιγαίου
Νομός : Χίου

-- Δήμος Ομηρούπολης --

Ο Βροντάδος, έως το 1961 γνωστός ως Βροντάδες[1], είναι παραλιακή κωμόπολη που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού της Χίου, βόρεια της ομώνυμης πόλης και πρωτεύουσας του νομού.

Έθιμα

Ρουκετοπόλεμος

Ο ρουκετοπόλεμος είναι τοπική παραδοσιακή εκδήλωση, η οποία διεξάγεται κάθε Πάσχα. Είναι μια ελληνική παραλλαγή της ρίψης πυροτεχνημάτων στα μεσάνυχτα πριν την Κυριακή του Πάσχα.

Δύο αντίπαλες ενορίες στην πόλη ξεκινούν ρουκετοπόλεμο πετώντας δεκάδες χιλιάδες ρουκέτες σε όλη την πόλη, με στόχο η μία να χτυπήσει το καμπαναριό της εκκλησίας από την άλλη πλευρά. Οι ρουκέτες είναι ξύλινα ραβδιά γεμισμένα με μείγμα που περιλαμβάνει πυρίτιδα. Οι δύο «αντίπαλες» ενορίες είναι οι ενορίες Αγίου Μάρκου και Παναγίας Ερειθιανής. Έχουν χτιστεί στις άκρες δύο λόφων, περίπου 400 μέτρα μακριά η μία από την άλλη. Τα άμεσα χτυπήματα για κάθε καμπαναριό υποτίθεται ότι υπολογίζονται για να καθοριστεί ο νικητής την επόμενη μέρα, αλλά κάθε ενορία πάντα υποστηρίζει ότι κέρδισε. Το αποτέλεσμα από αυτή τη φαινομενική διαφωνία είναι ότι και οι δύο κοινότητες συμφωνούν να διευθετήσουν το σκορ του επόμενου έτους και έτσι η "αντιπαλότητα" διαιωνίζεται. Τα κτίρια των εκκλησιών και τα γύρω κτίρια πρέπει να προστατευτούν με φύλλα μετάλλων και πλέγμα για την περίσταση.

Αρκετοί κάτοικοι είναι κατά του εθίμου, αλλά είναι μια σημαντική πηγή τουριστικού εισοδήματος για την περιοχή.

Η προέλευση αυτού του γεγονότος είναι ασαφής, αλλά η τοπική παράδοση θεωρεί ότι ξεκίνησε να διεξάγεται στην Οθωμανική περίοδο στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, παλαιότερα οι ρίψεις γίνονταν με πραγματικά κανόνια, αλλά οι οθωμανικές αρχές απαγόρευσαν τη χρήση τους το 1889.
Ιστορικές αναφορές

Η Χίος είναι μια από τις αναφερόμενες από την αρχαιότητα πόλεις που φέρονταν ως τόπος καταγωγής του μυθικού ποιητή Ομήρου. Στη βόρεια πλευρά του Βροντάδου υπάρχει η λεγόμενη "Πέτρα του Ομήρου" (Δασκαλόπετρα), ένας μονοκόμματος βράχος σε μορφή καθίσματος στην οποία σύμφωνα με τοπικό θρύλο καθόταν ο Όμηρος διδάσκοντας.[2]
Η Δασκαλόπετρα

Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα, στον Βροντάδο εγκαταστάθηκαν κάτοικοι από τον διαλυμένο οικισμό των Κοίλων.[3]

Τον 19ο αιώνα, οι αντίξοες συνθήκες διαβίωσης ανάγκασαν τους κατοίκους του Βροντάδου να στραφούν στη ναυτιλία, καθιστώντας τον οικισμό ως το πρώτο - χρονικά - ναυτιλιακό κέντρο της Χίου.[4] Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, αναδείχθηκαν τα επόμενα χρόνια οι τοπικές εφοπλιστικές οικογένειες Ανδρεάδη, Λω και Μαργαρώνη.[5]
Πρόσωπα

Ο Βροντάδος είναι ο τόπος γέννησης του Πατριάρχης Ιεροσολύμων Διοδώρου Α΄, του επιχειρηματία Στρατή Ανδρεάδη[1] και του αστροφυσικού Σταμάτη Κριμιζή.[6]

Επιπλέον, στην κωμόπολη βρίσκεται ο τάφος του λογοτέχνη Γιάννη Ψυχάρη.[2]

Εκπαίδευση

Στον Βροντάδο λειτουργούν σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, λειτουργούν:

1ο Δημοτικό Σχολεiο Βροντάδου - Αγίου Γεωργίου
2ο Δημοτικό Σχολείο Βροντάδου - Παναγίας Ερειθιανής
3ο Δημοτικό Σχολείο Βροντάδου - Αγίου Μάρκου
«Ανδρεάδειο» Γυμνάσιο Βροντάδου
Γενικό Λύκειο Βροντάδου
1ο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ) Βροντάδου

Ενορίες

Οι Ενορίες του Βροντάδου υπάγονται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Βροντάδου της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

Πιο συγκεκριμένα, στον Βροντάδο λειτουργούνː

Ιερός Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου Βροντάδου
Ιερός Ναός Αγίου Ισιδώρου Βροντάδου
Ιερός Ναός Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Βροντάδου
Ιερός Ναός Αγίου Μάρκου Βροντάδου
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Νησί Βροντάδου
Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μουτσαίνης (Ναυτίλλης) Βροντάδου
Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ερειθιανής Βροντάδου
Ιερός Ναός Προφήτου Ηλίου Βροντάδου

Παραπομπές

Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα - Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ. 149.
Σπύρου Δ. Δημητράκου, Γεωγραφία. Άτλας Παγκόσμιος. Ελλάς, Εκδόσεις Δέλτα, Αθήναι 1970, τόμος Β΄, σελ. 835.
Γεωργίου Ι. Ζολώτα, Ιστορία της Χίου, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, Εν Αθήναις 1921, τόμος Α΄, σελ. 435.
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, Αθήναι 1977, τόμος ΙΓ΄, σελ. 422.
Γιάννης Θεοτοκάς; Τζελίνα Χαρλαύτη, Έλληνες εφοπλιστές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Οργάνωση, διοίκηση και στρατηγική, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2007, σελ. 187, 327, 331.
Κατσουνάκη, Μαρία (3 Ιουλίου 2016). «Σταμάτης Κριμιζής: Το κράτος δεν αφήνει τους άριστους να προκόψουν». kathimerini.gr. Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.