Το Νησί της Σούδας είναι μια ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στον Κόλπο της Σούδας από τον οποίο πήρε το όνομα του, στον Νομό Χανίων, στην βορειοδυτική Κρήτη. Στην αρχαιότητα η Σούδα και η μικρότερη γειτονική στρογγυλή νησίδα Λέων που καταγράφεται στους Βενετικούς χάρτες σαν "Ράμπιτ Ίσλαντ" είχαν το όνομα "Λεύκαι". Το όνομα τους προέρχεται από έναν αρχαίο μύθο σύμφωνα με τον οποίο οι Σειρήνες και οι Μούσες συγκρούστηκαν σε έναν μουσικό διαγωνισμό. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος γράφει ότι οι Μούσες έβγαλαν τα φτερά από τις αντιπάλους τους, έγιναν λευκές στο χρώμα, έπεσαν στην θάλασσα και δημιούργησαν τα νησιά που πήραν το όνομα "Λεύκαι".[1] Η Δημοκρατία της Βενετίας αναγνώρισε την στρατηγική θέση του νησιού και κατασκεύασε ισχυρότατη οχύρωση, το ίδιο έκανε και σε άλλες δυο Κρητικές νησίδες, την Γραμβούσα Χανίων και την Σπιναλόγκα. Το αποτέλεσμα ήταν όταν έληξε ο Κρητικός Πόλεμος και έπεσε ο Χάνδακας (1669) οι τρεις νησίδες να παραμείνουν στους Βενετούς, τις έχασαν από την Οθωμανική αυτοκρατορία όταν έληξε και ο τελευταίος Ζ΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος (1715). Την περίοδο 1669-1715 οι τρεις νησίδες ήταν καταφύγιο πολλών χριστιανών φυγάδων από την Οθωμανική Κρήτη.
Παραπομπές

Caroline M. Galt, "A marble fragment at Mount Holyoke College from the Cretan city of Aptera", Art and Archaeology 6 (1920:150)

Πηγές

Caroline M. Galt, "A marble fragment at Mount Holyoke College from the Cretan city of Aptera", Art and Archaeology 6 (1920:150)