ART

EVENTS

.

ΕλλάδαΕλλάδα

Περιφέρεια : Δυτικής Ελλάδας
Νομός : Αχαΐας

Νομός Αχαΐας HW

-- Δήμος Λαρίσσου --

Το Μιχόι ή Μιχόϊο ή Μιχή είναι χωριό στον Νομό Αχαΐας και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λαρισσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 285 μέτρων στις παρυφές της Μόβρης.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την τούρκικη απογραφή του 1461 το χωριό είχε 6 αρβανίτικες οικογένειες. Αναφέρεται ως Μίκος το 1697 στη βενετική κατάσταση χωρίων των Πατρών. Το 1689 (βενετική απογραφή) είχε 26 κατοίκους, το 1700 (βενετική απογραφή) είχε 60 οικογένειες, 15 οικογένειες το 1816, το 1828 είχε 31 οικογένειες, το 1834 16 οικογένειες με 52 κατοίκους, το 1851 είχε 21 οικογένειες, 193 κατοίκους το 1889[1][2].

Στα τέλη του 19ου αιώνα κατέβηκαν στο χωριό κάτοικοι από τα Καλαβρυτοχώρια[2].
Ονομασία

Η ονομασία του χωριού έχει αρβανίτικη καταγωγή και θεωρείται ότι προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή (αλβανική εκφορά του ονόματος Μιχαήλ), ενώ τα ονόματα των υπόλοιπων οικισμών της ομώνυμης κοινότητας, πλην του Κάνδαλου, είναι ανθρωπωνυμικά, δηλ. προέρχονται από το επίθετο του πρώτου οικιστή τους[1][2].
Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 το Μιχόϊ προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Δύμης[1][3][4]. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Δύμης και προσαρτάται στην κοινότητα Πορτών. Με το ΦΕΚ 130Α της 12/06/1919 αποσπάται από την κοινότητα Πορτών και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μιχοΐου. Την 16/10/1940 το όνομα του χωριού διορθώνεται σε Μιχόϊον. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λαρισσού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης"[3].
Συνοικίες

Στην ομώνυμη κοινότητα ανήκουν, πέρα από το Μιχόι, και οι οικισμοί Κάνδαλος, Τσαμαίικα και Ψευταίικα οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από καλαβρυτινούς βοσκούς που ξεχειμώνιαζαν εκεί καθώς και από κατοίκους από την Τοπόλοβα στο Παναχαϊκό, οι οποίοι, αν και άρχισαν να απογράφονται αυτοτελώς μόλις απ' τα μέσα σχεδόν του 20ού αιώνα, θεωρείται ότι κατοικούνται τουλάχιστον εδώ και διακόσια χρόνια[2].

Υπάρχουν ακόμα και οι συνοικισμοί (γειτονιές) Τσιρικαίικα και Σκουρλαίικα[4].
Δημογραφικά στοιχεία

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Έτος Πληθυσμός
2001 477[5]
2011 235[6]
2021 196[7]
Παραπομπές

Τριανταφύλλου 1995, σελ. 1285.
Λουλούδης 2010, σελ. 142.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μιχοΐου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
Λουλούδης 2010, σελ. 143.
Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21829 (σελ. 247 του pdf).

Πηγές

Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία

Λουλούδης, Θεόδωρος Η. (2010). Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση. Πάτρα: Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας.
Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μιχόϊ.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΛΑΡΙΣΣΟΥ (ΛΑΡΙΣΟΥ)
Δημοτική Κοινότητα Μετοχίου
Βουπράσιο, το
Λάπας, ο
Μετόχι, το
Νέο Βουπράσιο, το
Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου Σπάτων
Άγιος Κωνσταντίνος, ο
Άγιος Νικόλαος, ο
Μονή Αγίου Νικολάου, η
Τοπική Κοινότητα Απιδεώνος
Απιδεών, ο
Τοπική Κοινότητα Αράξου
Ακρωτήριο Αράξου, το [2]
Άραξος, ο
Καλόγρια, η
Ταξιάρχαι, οι
Τοπική Κοινότητα Βελιτσών
Άνω Βελιτσές, οι
Κάτω Βελιτσές, οι
Τοπική Κοινότητα Καγκαδίου
Καγκάδι, το
Τοπική Κοινότητα Λακκοπέτρας
Ιονική Ακτή, η
Καρνάρι, το
Λακκόπετρα, η
Λιμανάκι, το
Τοπική Κοινότητα Ματαράγκας
Κεφαλαίικα, τα
Ματαράγκα, η
Τοπική Κοινότητα Μιχοΐου
Κάνδαλος, ο
Μιχόιο, το
Τσαμαίικα, τα
Ψευτέικα, τα
Τοπική Κοινότητα Πέτα
Πέτας, ο
Τοπική Κοινότητα Ριόλου
Μαζαίικα, τα
Ρίολος, ο

Γεωγραφία της Ελλάδας

Γεωγραφία της Ελλάδας : Αλφαβητικός κατάλογος

Α - Β - Γ - Δ - Ε - Ζ - Η - Θ - Ι - Κ - Λ - Μ -
Ν - Ξ - Ο - Π - Ρ - Σ - Τ - Υ - Φ - Χ - Ψ - Ω

Χώρες της Ευρώπης
Κυρίαρχα κράτη

Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία3 | Γερμανία | Γεωργία1 | Δανία | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο3 | Ιρλανδία | Ισλανδία | Ισπανία3 | Ιταλία | Καζακστάν1 | Κροατία | Κύπρος2 | Λετονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία3 | Ολλανδία3 | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία |

Εξαρτημένα εδάφη
Δανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Νορβηγία
Φινλανδία
Μερικώς αναγνωρισμένα κράτη
1. Διηπειρωτικές χώρες με επικράτεια στην Ευρώπη και στην Ασία. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Κράτη που περιλαμβάνουν υπερπόντια εδάφη και σε άλλες ηπείρους με τη μητροπολιτική περιοχή να βρίσκεται στην Ευρώπη.

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World - Scientific Library

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License