- Art Gallery -

 

- Γεγονότα, Hμερολόγιο -

 

.

ΕλλάδαΕλλάδα

Περιφέρεια : Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Νομός : Έβρου

Νομός Έβρου

-- Δήμος Αλεξανδρούπολης--

Η Μάκρη είναι παραλιακός οικισμός του δήμου Αλεξανδρούπολης στην περιφερειακή ενότητα Έβρου. Είναι η έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας Μάκρης[1].


View Larger Map

Γενικά στοιχεία

Είναι κτισμένη σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων δυτικά από το κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Η πρόσβαση στο οικισμό γίνεται μέσω κόμβου στην Εγνατία Οδό. Η Μάκρη είναι γνωστή για τον αρχαίο "Ελαιώνα της Μάκρης" και η κύρια ασχολία των κατοίκων της είναι παραδοσιακά οι αγροτικές εργασίες[2] και τις τελευταίες δεκαετίες τα τουριστικά επαγγέλματα[3].

Makri harbour, Evros


Ιστορικά στοιχεία

BASA-2072K-1-399-3-Makri, Evros

Μάζεμα ελιάς στην Μάκρη κατά την περίοδο της βουλγαρικής Κατοχής.

Σύμφωνα με τις διεξαχθείσες αρχαιολογικές ανασκαφές, η περιοχή της Μάκρης φέρεται να κατοικήθηκε ήδη από την νεολιθική περίοδο (3000 π.Χ.)[4][5] ενώ γύρω στον 5ο αιώνα π.Χ. διέθετε οχυρωμένο εμπορικό σταθμό (ονομαζόμενο "Τέμπυρα"[6]), κατασκευασμένο από Έλληνες αποίκους[7]. Στο χωριό έχουν βρεθεί και απομεινάρια τειχών και λοιπών κτισμάτων της βυζαντινής περιόδου[4]. Η Μάκρη αποτέλεσε από τον 9ο μέχρι τον 14ο αιώνα έδρα επισκοπής[7]. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1361 και κατά την ύστερη τουρκοκρατία υπαγόταν διοικητικά στο σαντζάκι Δεδεαγάτς και εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Μαρωνείας. Σύμφωνα με μελέτη του Αλεξάντρ Συνβέ κατά το 1878 στον οικισμό κατοικούσαν 1200 Έλληνες[8]. Λίγα χρόνια αργότερα (1886) αναφορά της εφημερίδας Ανατολικός Αστήρ της Κωνσταντινούπολης αναβίβαζε τον ελληνικό πληθυσμό της Μάκρης σε 320 οικογένειες[9], ενώ έτερη μέτρηση της ίδιας χρονολογίας υπολόγιζε την ελληνική κοινότητα σε 120 οικογένειες, αναφέροντας παράλληλα πως αυτή διέθετε ένα σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 45 μαθητές[10]. Αντίστοιχη μελέτη του Βούλγαρου ιστορικού και εθνογράφου Λιούμπομιρ Μίλετιτς ανέφερε πως το 1912 ζούσαν στον οικισμό 80 οθωμανικές οικογένειες, 22 ελληνικές οικογένειες και άλλες οκτώ Βουλγάρων πατριαρχικών[11].

Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου η Μάκρη κατελήφθη από στρατεύματα της Βουλγαρίας στην οποία επικυρώθηκε μέσω της συνθήκης του Βουκουρεστίου παρά το γεγονός πως ενδιάμεσα, στα πλαίσια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, είχε περάσει όπως και η υπόλοιπη Δυτική Θράκη υπό ελληνικό έλεγχο. Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέρασε βάσει της συνθήκης του Νεϊγύ στον έλεγχο της Αντάντ και το 1920 αποδόθηκε επίσημα στην Ελλάδα.

Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία, η Μάκρη (όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης) πέρασε υπό βουλγαρική Κατοχή που διήρκησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944.


Αξιοθέατα

Cave, Makri, Evros
Φωτογραφία τραβηγμένη από το εσωτερικό της «σπηλιάς του Κύκλωπα».

Κύρια αξιοθέατα της Μάκρης είναι η προϊστορική τούμπα και το ονομαζόμενο σπήλαιο του Κύκλωπα όπου έχουν βρεθεί απομεινάρια νεολιθικού οικισμού, αλλά και βυζαντινών οχυρωματικών έργων. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι ο λόφος του Προφήτη Ηλία όπου υπάρχουν ερείπια έτερων οχυρώσεων, ο ναός της Αγίας Αναστασίας που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα[12] και φέρεται να χτίστηκε στη θέση παλιότερου ναού[13], τα απομεινάρια τρίκλιτης βασιλικής στη θέση της οποίας οικοδομήθηκε αργότερα τζαμί[7] και ενός άλλου ναού του 12ου αιώνα στη θέση Επισκοπείο[7], τα διασωθέντα οθωμανικά λουτρά (χαμάμ)[4] καθώς και ο παλιός εμπορικός σταθμός[5].
Απογραφές πληθυσμού
Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 603[14] 840[14] 797[14] 764[14] 759[14] 751[14] 738[14] 820[15] 924
Παραπομπές

«Τοπικά Διαμερίσματα». alexpolis.gr. Δήμος Αλεξανδρούπολης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
Ψάλτης, Σταμάτιος Β. (1919). Η Θράκη και η δύναμις του εν αυτή ελληνικού στοιχείου. Εν Αθήναις: Σιδέρης. σελ. 277.
Ζεχερλής, Σπύρος Μ. (1976). Η Θράκη από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα (Ιστορία, Λαογραφία, Τέχνη, Παράδοση). Θεσσαλονίκη: Χατζηαποστόλου. σελ. 79.
«Μνημεία». alexpolis.gr. Δήμος Αλεξανδρούπολης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
Τουριστικός Οδηγός της Ελλάδος, 2009, σ.588.
Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Δυτικής Θράκης κατά τη ρωμαϊκή αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 2005, σ. 125
«Ιστορία». xanthi.ilsp.gr. ΙΕΛ Θράκης - Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
Synvet, A. (1878). Les Grecs de l'Empire ottoman : Etude statistique et ethnographique. Constantinople: L Orient illustre. σελ. 27.
Ψάλτης(1919). σελ. 140-141.
Ψάλτης(1919). σελ. 194. Βλ. και σελ. ιστ΄ σχετικά με τα παροράματα του βιβλίου.
Милетичъ, Л. Милетичъ. «Разорението на тракийскитѣ българи презъ 1913 година». promacedonia.org (στα Βουλγαρικά). On-line books about Macedonia. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
«Εκκλησίες». emthrace.org. Εθνολογικό Μουσείο Θράκης. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.
«Αγία Αναστασία». greece.terrabook.com. Terrabook. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.[νεκρός σύνδεσμος]
Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Επίτομο γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδας, Ερμής, 2001, σ. 452.
«Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991». statistics.gr. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.

Δημοτική Ενότητα Αλεξανδρούπολης
Δημοτική Κοινότητα Αλεξανδρούπολης
Αγνάντια, η
Αλεξανδρούπολη, η
Αμφιτρίτη, η
Τοπική Κοινότητα Άβαντος
Άβας, ο
Τοπική Κοινότητα Αισύμης
Αισύμη, η
Λεπτοκαρυά, η
Τοπική Κοινότητα Κίρκης
Κίρκη, ο
Τοπική Κοινότητα Μάκρης
Δίκελλα, τα
Έννατο, το
Κοίμηση Θεοτόκου, η
Μάκρη, η
Μεσημβρία, η
Πανόραμα, το
Παραλία Δικελλών, η
Πλάκα, η
Τοπική Κοινότητα Συκορράχης
Ατάρνη, η
Αύρα, η
Κόμαρος, η
Μέστη, η
Πέραμα, το
Συκορράχη, η

----

Μάκρη Αρκαδίας
Μάκρη Έβρου
Μάκρη (νησίδα) Ιθάκης

Νομός Έβρου : Δήμος

Αλεξανδρούπολης | Βύσσας | Διδυμοτείχου | Κυπρίνου | Μεταξάδων | Ορεστιάδος | Ορφέα | Σαμοθράκης | Σουφλίου | Τραϊανούπολης | Τριγώνου | Τυχερού | Φερών

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Έβρου

Γεωγραφία της Ελλάδας

Γεωγραφία της Ελλάδας : Αλφαβητικός κατάλογος

Α - Β - Γ - Δ - Ε - Ζ - Η - Θ - Ι - Κ - Λ - Μ -
Ν - Ξ - Ο - Π - Ρ - Σ - Τ - Υ - Φ - Χ - Ψ - Ω

Χώρες της Ευρώπης

Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία | Γερμανία | Γεωργία2 | Δανία | Δημοκρατία της Ιρλανδίας | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο | Ισλανδία | Ισπανία | Ιταλία | Κροατία | Κύπρος2 | Λεττονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία | Ολλανδία | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία

Κτήσεις: Ακρωτήρι3 | Δεκέλεια3 | Νήσοι Φερόες | Γιβραλτάρ | Γκέρνσεϋ | Τζέρσεϋ | Νήσος Μαν

1. Κράτος μερικώς σε ασιατικό έδαφος. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Βρετανικό έδαφος μέσα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World - Scientific Library

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License