.


Περιφέρεια : Πελοποννήσου
Νομός : Κορινθίας


-- Δήμος Βέλου --
Το Κοκκώνι είναι παραθαλάσσια κοινότητα του Δήμου Βέλου-Βόχας, χτισμένη στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στο μέσο της πεδιάδας της Βόχας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 1056 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η γεωργία και ο τουρισμός, ενώ στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες.[1]
Ονομασία
Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, η ονομασία της περιοχής προέρχεται από το όνομα Κοκκώνης, το επώνυμο κάποιου άρχοντα του οποίου πρόνοια αποτελούσε η συγκεκριμένη περιοχή κατά την Βυζαντινή περίοδο.[2] Σύμφωνα με μια εναλλακτική εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τη λέξη κοκόνα, χαϊδευτικό της κόρης του τοπικού άρχοντα Ιμπραήμ Μπέη, από τον οποίο προήλθε και η ονομασία του γειτονικού Ιμπραΐμπεη (σημερινές Κρήνες).[1]
Ιστορία
Ύστερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτος το Κοκκώνι αποτέλεσε τμήμα του δήμου Απίας. Το 1840 με βασιλική απόφαση έγινε μια συγχώνευση δήμων και το Κοκκώνι υπάχθηκε στον δήμο Κορίνθου.[3] Αναφορά για το Κοκκώνι γίνεται από τον Γερμανό περιηγητή Λούντβιχ Σάλβατορ ο οποίος το 1876 το περιέγραφε ως ένα χωριό προς τη θάλασσα με 80 σπίτια και δύο εκκλησίες, του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Νικολάου.[4] Το 1886 η κοινότητα φαίνεται να είχε 224 κατοίκους.[5]
Με τη διοικητική διαίρεση του 1912 το Κοκκώνι έγινε ανεξάρτητος οικισμός που περιέλαβε την Πουλίτσα και τον Χατζημουσταφά (σημερινή Ευαγγελίστρια). Από το 1927 αποτέλεσε διοικητικά ξεχωριστή κοινότητα, μέχρι το 1997 όταν και συνενώθηκε στον Δήμο Βέλου.
Πρόσβαση
Το Κοκκώνι απέχει 97 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο. Απέχει 7 χιλιόμετρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ζευγολατιού.
Γνωστοί Κοκκωνιάτες
Γιάννης Κόττης, ζωγράφος
Παραπομπές
«Κοκκώνι». Korinthia.net. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
Βαγιακάκος, Δικαίος (1975). Πρακτικά του Α΄διεθνούς συνεδρίου κορινθιακών σπουδών. Αθήνα: Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, σελ. 71.
Κουσουλός, Κωνσταντίνος (1971). «Διοικητική διάρθρωσις της Κορινθίας από το έτος 1833-1964». Αρχείον Κορινθιακών Μελετών. Α. Αθήνα: Ένωσις Κορινθίων, σελ. 469.
Salvator, Ludwig (2000). Περίπλους του κορινθιακού κόλπου. Κιάτο, σελ. 232-233. ISBN 960-8028-01-9.
Μηλιαράκης, Αντώνιος (1886). Γεωγραφία πολιτική νέα και αρχαία του νομού Αργολίδος και Κορινθίας. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον Εστίας, σελ. 302.
| ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΕΛΟΥ |
|---|
| Δημοτική Κοινότητα Βέλου |
| Βέλο, το |
| Σαταίικα, τα |
| Τοπική Κοινότητα Ελληνοχωρίου |
| Ελληνοχώρι, το |
| Τοπική Κοινότητα Κοκκωνίου |
| Κοκκώνι, το |
| Τοπική Κοινότητα Κρηνών |
| Κρήνες, οι |
| Τοπική Κοινότητα Νεράντζης |
| Νεράντζα, η |
| Τοπική Κοινότητα Πουλλίτσης |
| Πουλλίτσα, η |
| Τοπική Κοινότητα Στιμάγκας |
| Στιμάγκα, η |
| Τοπική Κοινότητα Ταρσινών |
| Ταρσινά, τα |
|
Νομός Κορινθίας: Δήμος Αγίων Θεοδώρων | Άσσου-Λεχαίου | Βέλου | Βόχας | Ευρωστίνης | Κορινθίων | Λουτρακίου-Περαχώρας | Νεμέας | Ξυλοκάστρου | Σαρωνικού | Σικυωνίων | Σολυγείας | Στυμφαλίας | Τενέας | Φενεού Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Κορινθίας |
Γεωγραφία της Ελλάδας : Αλφαβητικός κατάλογος
Α - Β - Γ - Δ - Ε - Ζ - Η - Θ - Ι - Κ - Λ - Μ -
Ν - Ξ - Ο - Π - Ρ - Σ - Τ - Υ - Φ - Χ - Ψ - Ω
|
Χώρες της Ευρώπης
|
|||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Κυρίαρχα κράτη |
Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία3 | Γερμανία | Γεωργία1 | Δανία | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο3 | Ιρλανδία | Ισλανδία | Ισπανία3 | Ιταλία | Καζακστάν1 | Κροατία | Κύπρος2 | Λετονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία3 | Ολλανδία3 | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία | |
|
|||||||
| Εξαρτημένα εδάφη |
|
||||||||
| Μερικώς αναγνωρισμένα κράτη | |||||||||
|
1. Διηπειρωτικές χώρες με επικράτεια στην Ευρώπη και στην Ασία. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Κράτη που περιλαμβάνουν υπερπόντια εδάφη και σε άλλες ηπείρους με τη μητροπολιτική περιοχή να βρίσκεται στην Ευρώπη.
|
|||||||||
Hellenica World - Scientific Library
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License


