.



Maria Anna Victoria of Bourbon-Farnese

Portrait of the Marquise de Gueydan as Flora

Portrait of Jean-Baptiste Tavernier

Portrait of Louis XIV and his heirs


Elizabeth Throckmorton, Canoness of the Order of the Dames Augustines Anglaises



The Sculptor Nicolas Coustou in His Atelier



François de Gontaut, Duc de Biron



Portrait of Jacques-Antoine Arlaud copying the Leda of Michelangelo


Portrait of Charles Le Brun

The French Parnassus Titon du Tillet

Female portrait


Portrait of a Young Man with a Wig

Portrait of a Boy in Fancy Dress

Portrait of a Young Nobleman (Louis, Dauphin of France, Duke of Brittany, (1707–1712)


Portrait of an officer

Portrait of Pierre Cadeau de Mongazon

Partridge in a Niche


Porrtrait of a Lady

Portrait of a Man in a Purple Robe
Provost and Municipal Magistrates of Paris

Portrait of Jean-Baptiste Rousseau

Self-Portrait


Still-Life

Ο Νικολά ντε Λαρζιλιέρ (γαλλικά: Nicolas de Largilliere) (20 Οκτωβρίου 1656 – 5 Δεκεμβρίου 1746) ήταν Γάλλος ζωγράφος.
Γεννημένος στο Παρίσι, ο Λαρζιλιέρ ήταν γιος ενός εμπόρου καπέλων. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αμβέρσα όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά του όταν ήταν τριών ετών. Εκεί, το 1668, ξεκίνησε την εκμάθηση της ζωγραφικής, στο ατελιέ του Αντουάν Γκουμπό].
Το 1674, έγινε δεκτός ως μάστορας στη συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Έμεινε στην Αγγλία από το 1675 ως το 1679 όπου διακρίθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Α'. Επέστρεψε στην Αγγλία το 1685, για να φιλοτεχνήσει ένα πορτρέτο του διαδόχου του Καρόλου, Ιάκωβου Β'. Γύρισε στη Γαλλία και από το 1689 έγινε ένας από τους ζωγράφους με τη μεγαλύτερη ζήτηση. Από τις επίσημες παραγγελίες για αφιερώματα και αλληγορίες στράφηκε στα πορτρέτα της αριστοκρατίας και της μεγαλοαστικής τάξης.
Το 1699 παντρεύτηκε την Μαργκερίτ-Ελιζαμπέτ Φορέστ και έκαναν δύο κόρες και ένα γιο.
Το ταλέντο του του επέτρεψε να ανέβει την κλίμακα της ιεραρχίας στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής, στην οποία έγινε δεκτός στις 30 Μαρτίου 1686. Από απλό μέλος έγινε διευθυντής το 1736. Παραιτήθηκε το 1743 και πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 90 ετών.
Ο Λαρζιλιέρ ήταν ζωγράφος με πολλαπλό ταλέντο και είχε ευχέρεια τόσο στις νεκρές φύσεις, όσο και στις ιστορικές αναπαραστάσεις, τα τοπία ή τα πορτρέτα. Η τεχνική του δεξιοτεχνία τού επέτρεπε να παίζει με τα υλικά, τα χρώματα και τους φωτισμούς χωρίς να πρόκειται για ψυχρή άσκηση. Τα πορτρέτα του έχουν πάντα ζωή και ευαισθησία τέτοιες που τον κάνουν έναν από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Αντιβασιλείας.
Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License


