- Art Gallery -

 

.

Το Τζέμινι 4 (επίσημα Gemini IV)[1] ήταν η δεύτερη επανδρωμένη διαστημική πτήση του προγράμματος Τζέμινι της NASA και πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1965.

Ιστορικό

Η αποστολή του Τζέμινι 4 ήρθε ως η αμερικανική απάντηση τρεις μήνες μετά το επίτευγμα των Αλεξέι Λεόνοφ-Πάβελ Μπελιάφσκι. Επιβάτες του διαστημόπλοιου ήταν οι αστροναύτες Έντουαρντ Γουάιτ και Τζέιμς ΜακΝτίβιτ. Το Τζέμινι 4 εκτοξεύτηκε μαζί με τον πύραυλο Τιτάν στις 3 Ιουνίου του 1965 από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Καθώς ο Λίντον Τζόνσον χρειαζόταν πάση θυσία μία νίκη γοήτρου στο Διάστημα, οι στόχοι της NASA ήταν εξαιρετικά υψηλοί: ένας διαστημικός "μαραθώνιος", ένας περίπατος στο Διάστημα που θα ξεπερνούσε κατά πολύ εκείνον του Λεόνοφ κι ακόμα, ένα διαστημικό "ραντεβού" ανάμεσα στο διαστημόπλοιο Τζέμινι 4 και στον τελευταίο όροφο του πυραύλου Τιτάν. Το ξεκίνημα του εγχειρήματος ήταν ελαφρά απογοητευτικό, καθώς, λόγω κάποιου σφάλματος στους υπολογισμούς των ειδικών, το διαστημικό ραντεβού ματαιώθηκε. Λέγεται ότι ο Τζόνσον εκνευρίστηκε πολύ -γεγονός που φαίνεται να δικαιώνεται από το ότι δεν έκανε καμία δήλωση για κάποιες ημέρες παρόλο που η συνέχεια της αποστολής στέφθηκε από πλήρη επιτυχία.


Ο Έντουαρντ Γουάιτ πραγματοποιεί περίπατο στο Διάστημα έξω από το Τζέμινι 4

Για πάνω από 20 λεπτά, ο Γουάιτ βρισκόταν έξω από το διαστημόπλοιο, καθώς πετούσε από τη Χαβάη στον Κόλπο του Μεξικού[2]. Συνδεδεμένος με το διαστημόπλοιο με ένα χρυσό σκοινί ασφαλείας, μήκους 7 μέτρων, ο Γουάιτ όχι μόνο κατέρριψε το ρεκόρ του Λεόνοφ, μένοντας για 20 λεπτά στο διάστημα, αλλά και έγινε ο πρώτος πραγματικά αυτοκινούμενος αστροναύτης, χάρη σ' ένα μικροσκοπικό πύραυλο οξυγόνου, τοποθετημένο στα πόδια του, που του επέτρεπε να κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω κατά βούληση[3]. Ο Γουάιτ βρήκε τόσο συναρπαστική την περιπέτειά του, ώστε δεν εννοούσε να επιστρέψει στο διαστημόπλοιο μετά την αποπεράτωσή της, αναγκάζοντας τον ΜακΝτίβιτ -ο οποίος φωτογράφισε το διαστημικό περίπατο του Γουάιτ- να τον τραβήξει πίσω. Στο τέλος του περιπάτου, ο Γουάιτ ήταν ενθουσιασμένος, κάνοντας λόγο για την μεγαλύτερη εμπειρία που είχε ποτέ. Έπειτα από τέσσερα εικοσιτετράωρα στο Διάστημα και πάνω από 60 περιστροφές γύρω από τη Γη, το Τζέμινι 4 προσθαλασσώθηκε χωρίς προβλήματα και οι εκπρόσωποι της NASA δήλωσαν ότι έγινε ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο για μία επανδρωμένη πτήση προς τη Σελήνη, η οποία προβλεπόταν να πραγματοποιηθεί μέχρι τα τέλη του 1969[4].

Έντουαρντ Γουάιτ (αριστερά), Τζέιμς ΜακΝτίβιτ (δεξιά)

Παραπομπές

Barton C. Hacker, James M. Grimwood, On the Shoulders of Titans: A History of Project Gemini, Chapter 11: Pillars of Confidence, σελ. 239, National Aeronautics and Space Administration (1977)
Μισός αιώνας διαστημικών περιπάτων από τη NASA Ναυτεμπορική
Τζέμινι – Βόσκχοντ (1964 – 1966) Κέντρο Διάδοσης Επιστημών & Μουσείο Τεχνολογίας

Οι Αμερικανοί καλύπτουν το χαμένο έδαφος, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 130-132, Καθημερινή (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Από τη Λάικα στον... γερο-Γκλεν Το Βήμα

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License