- Art Gallery -

 

.


Ο Ηλιοφυλλίτης (αγγλικά: Heliophyllite) είναι ένα σπάνιο ορυκτό του μολύβδου και του χλωρίου, με χημικό τύπο Pb6As2O7Cl4. Αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality) στα ορυχεία Mines d’Harstigen και Langban στην πόλη Βάρμλαντ της Σουηδίας.

Ηλιοφυλλίτης
Γενικά
Κατηγορία Αλογονίδια
Χημικός τύπος Pb6As2O7Cl4
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα από 6,88 έως 6,89 gr/cm3
Χρώμα Κίτρινο, Κίτρινο πρασινωπό, Πράσινο κιτρινωπό
Σύστημα κρυστάλλωσης Ρομβικό
Κρύσταλλοι Ινώδεις, πρισματικοί
Υφή Ινώδης
Διδυμία Δεν αναφέρεται
Σκληρότητα 2
Σχισμός Τέλειος σε {001}
Θραύση Ανώμαλη
Λάμψη Υαλώδης, Λιπαρή
Γραμμή κόνεως Ωχρή κίτρινη
Πλεοχρωισμός Δεν αναφέρεται
Διαφάνεια Ημιδιαφανής
Παρατηρήσεις Δεν είναι μαγνητικός ούτε ραδιενεργός
Ανευρίσκεται Στην Σουηδία σε τρία ορυχεία του Βάρμλαντ (TL),

στη Νεβάδα των ΗΠΑ,

σε ένα ορυχείο στην περιοχή Τσινγκάι της Κίνας,

σε δύο ορυχεία της Τοσκάνης,

στην Ιταλία και στο σε τρία ορυχεία

(Πασά-Λιμάνι, στην Παραλία του Θορικού

και στην περιοχή Βρυσσάκη)

στο Λαύριο της Ελλάδας

Παραλλαγές Καμία

Πρώτη περιγραφή και ονοματοδοσία

Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1888, από τον Σουηδό ορυκτολόγο Φλινκ. Ονομάστηκε έτσι, από την ελληνική λέξη Ήλιος, λόγω του χρώματός του και από την λέξη Φύλλον, λόγω της μορφής των κρυστάλλων του.
Σχηματισμός και σχετιζόμενα ορυκτά

Σχηματίζεται σε αποθέσει αρσενικού και χλωρίου ή σε σκωρίες χλωρίου (Λαύριο). Σχετίζεται με: Εκδεμίτη και Ινεσίτη στη Σουηδία, με Μιμητίτη, Κερουσίτη καιΑσβεστίτη στην Κίνα και με Αγγλεσίτη, Κερουσίτη, Λαυριονίτη, Φιντλερίτη, Λαντλοκίτη, Πραλαυριονίτη, Πενφιλντίτη και Φωσγενίτη στο Λαύριο.
Χώρες εμφάνισης

Βρίσκεται στην Σουηδία σε τρία ορυχεία του Βάρμλαντ (TL), στη Νεβάδα των ΗΠΑ, σε ένα ορυχείο στην περιοχή Τσινγκάι της Κίνας, σε δύο ορυχεία της Τοσκάνης, στην Ιταλία και στο σε τρία ορυχεία (Πασά-Λιμάνι, στην Παραλία του Θορικού και στην περιοχή Βρυσσάκη) στο Λαύριο.
Παραπομπές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ηλιοφυλλίτης στο webmineral.com

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License