- Art Gallery -

 

.

Ο Πάπας Αδριανός Α΄ (Λατινικά: Adrianus PP. I, Ιταλικά: Adriano I, Αγγλικά: Adrian I) (περ. 700 – 25 Δεκεμβρίου 795) ήταν ο επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας από την 1η Φεβρουαρίου 772 μέχρι το θάνατό του την 25η Δεκεμβρίου 795.[1] Ήταν ο γιος ενός Ρωμαίου ευγενή, του Θεοδώρου.

Η έναρξη της θητείας του

Λίγο μετά την προσχώρηση του Αδριανού στην έδρα, μέσα στο 772, τα εδάφη που ήταν υπό την κυριαρχία του παπισμού δέχτηκαν εισβολή από τον Ντεσιντέριο, βασιλιά των Λομβαρδών, και ο Αδριανός αναγκάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Καρλομάγνου βασιλιά των Φράγκων, ο οποίος κατέφτασε στην Ιταλία με ένα μεγάλο στρατό. Ο Καρλομάγνος πολιόρκησε τον Ντεσιντέριο στην πρωτεύουσά του στην Παβία. Μόλις κατέλαβε την πόλη, εξόρισε το Λομβαρδό βασιλιά στο Αββαείο του Κορμπί,[2] και υιοθέτησε τον τίτλο "Βασιλιάς των Λομβαρδών» για τον εαυτό του.
Οι προσδοκίες του

Ο Πάπας, του οποίου οι προσδοκίες είχαν μεγαλώσει, έπρεπε με κάποιες προσθήκες να συμπεριλάβει τον εαυτό του στο Δουκάτο της Ρώμης, την Εξαρχία της Ραβέννας ευρύτερα, όσο και στις κατακτήσεις στην Πεντάπολη.[3] Ο Πάπας γιόρτασε την ευκαιρία κυκλοφορώντας το πρώτο παπικό νόμισμα[4] και αυτό ήταν ένα σημάδι για την κατεύθυνση που επρόκειτο να πάρει ο μεσαιωνικός παπισμός, καθώς επίσης δεν συνυπέγραφε πλέον τα έγγραφά του με τον Αυτοκράτορα της Ανατολής, αλλά με το βασιλέα Κάρολο,[5] τον βασιλιά των Φράγκων.[6]
Εσωτερική πολιτική

Ένα ακόμα σημάδι αυτών των νέων συνθηκών που επικρατούν στο Δουκάτο της Ρώμης είναι το Domusculta Capracorum, μία κεντρική Ρωμαϊκή έπαυλη που ο Αδριανός κατασκεύασε στα κτήματα που κληρονόμησε, με το δικαίωμα που απέκτησε από τις εξαγορές που έκανε με τους γείτονές του στην επαρχία βόρεια του Βεΐου (Veii). Η ύπαρξη της έπαυλης τεκμηριώθηκε από την Βίβλο των Ποντιφήκων[7], αλλά η θέση της δεν ανακαλύφθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα συντρίμμια της σε έναν προσεκτικά στρογγυλεμένο λόφο που ήταν οριακά σε θέση να προσφέρει αυτοάμυνα, αλλά είχε την πλήρη επάρκεια μίας μικτής οικονομίας από σιτηρά, αμπέλια, ελιές, λαχανόκηπους και χοιροστάσιο, είχε ιδιωτικό αλευρόμυλο, σιδηρουργεία και πλακόστρωτους κλιβάνους. Μέχρι τις αρχές του 10ου αιώνα τα χωριά που ήταν έξω από την δικαιοδοσία των παπικών κτήσεων ήταν:[8]

Ρωμαϊκό Ματσάνο (Mazzano Romano), που αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 945.
Στάμπια (Stabia) το σύγχρονο Φαλέρια (Faleria), που αναφέρθηκε το 998.
Φορμέλλο (Formello), που αναφέρθηκε το 1027.
Καμπανιάνο (Campagnano), που αναφέρθηκε το 1076.

Εξωτερική πολιτική

Επειδή οι Λομβαρδοί έδειχναν πάντα σεβασμό προς τον Πάπα και ήταν ανοιχτοί γενικότερα προς τον παπισμό, οι πάπες τους εμπιστεύονταν, αλλά είχαν επίσης ζητήσει τη συνδρομή από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να κρατήσουν αυτούς τους βάρβαρους υπό έλεγχο. Ο Αδριανός συνέχισε αυτή την πολιτική, αλλά επειδή η Ανατολή δεν θα μπορούσε να του προσφέρει καμία άμεση ενίσχυση, ο Αδριανός εξασφαλίστηκε από τους Φράγκους για να αντισταθμίσει την ισχύ των Λομβαρδών.
Ο Καρλομάγνος και ο Πάδας Αδριανός Α΄.

Οι φιλικές σχέσεις μεταξύ του Πάπα και του Βασιλιά δεν διαταράσσονταν από την θεολογική διαμάχη που υπήρχε σχετικά με το προσκύνημα των εικόνων. Το 787, εγκρίθηκαν από τον Πάπα Αδριανό οι αποφάσεις της Δευτέρας Συνόδου της Νίκαιας,[9] και για να τις επιβεβαιώσει αφόρισε τους εικονοκλάστες. Ωστόσο ο Καρλομάγνος, ο οποίος είχε λάβει τις αποφάσεις του Συμβουλίου σε μια κακή Λατινική τους μετάφραση,[10] συμβουλεύτηκε τους θεολόγους του και το 792 έστειλε στον Πάπα το Capitulare contra synodum, που απετέλεσε μια κρίσιμη απάντηση για ορισμένα αποσπάσματα που υπήρχαν στις πράξεις του Συμβουλίου. Επίσης, έβαλε τους θεολόγους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο Θεοδόλφος της Ορλεάνης, να συνθέσουν το πιο ολοκληρωμένο Libri Carolini.[11] Ο Πάπας Αδριανός αντέδρασε με συνθηκολόγηση για την υπεράσπιση του Συμβουλίου. Το 794, η σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Φρανκφούρτη όπου συζήτησαν το θέμα, αλλά αρνήθηκαν να αποδεχτούν το Libri Carolini καθώς και το ίδιο το περιεχόμενο της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, καταδικάζοντάς τα ως ακραίες μορφές της λατρείας των εικόνων.[10]

Κατά το 787 ο Αδριανός προήγαγε την Επισκοπή της Αγγλικής Μητρόπολης του Λίχφιλντ σε Αρχιεπισκοπή, κατόπιν αιτήματος των Άγγλων Επισκόπων και του Βασιλιά Όφα της Μερκίας, για να εξισορροπήσει την εκκλησιαστική εξουσία στη χώρα μεταξύ των βασιλείων του Κεντ και της Μερκίας. Έτσι προήγαγε τον Επίσκοπο του Λίχφιλντ, Χίγκμπερτ,[12] σε Αρχιεπίσκοπο, και στη συνέχεια το 788 του έστειλε το Πάλλιον.[13]
Κληρονομιά

Μία επιτύμβιος γραμμένη από τον Καρλομάγνο, όπου αποκαλεί τον Πάπα Αδριανό Α΄ ως "πατέρα", εξακολουθεί να υπάρχει στην πύλη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Ο Αδριανός αποκατάστησε μερικώς το αρχαίο υδραγωγείο της Ρώμης και ξανάχτισε την Βασιλική της Σάντα Μαρία της Ελληνικής Σχολής[14] στην Ρώμη, διακοσμημένη από Έλληνες μοναχούς που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους διωγμούς της εικονοκλασίας, και την Βασιλική του Αγίου Μάρκου, που βρίσκεται επίσης στη Ρώμη. Από τη στιγμή του θανάτου του στην ηλικία των 95 ετών,[1] με 23-ετή θητεία ήταν ο μακροβιότερος Πάπας στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας μέχρι που ξεπεράστηκε από την 24-ετή θητεία του Πάπα Πίου ΣΤ΄ στα τέλη του 18ου αιώνα. Μόνο τρεις ακόμα Πάπες έχουν θητεύσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τότε:[15]

25 έτη Πάπας Λέων ΙΓ΄
26 έτη Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄
31 έτη Πάπας Πίος Θ΄

Παραπομπές

↑ 1,0 1,1 Σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 1, κεφ. Πάπας Αδριανός Α΄.
↑ Βρίσκεται στο Πικαρντί της Γαλλίας.
↑ Η Πεντάπολη απαρτίζονταν από "πέντε πόλεις" στην Αδριατική ακτή από το Ρίμινι μέχρι την Ανκόνα μαζί με τις παράκτιες και τις ορεινές περιοχές τους.
↑ Όπως φαίνεται στην μελέτη του Stanley Lane-Poole Νομίσματα και μετάλλια: η θέση τους στην ιστορία και την τέχνη, σελ. 80.
↑ Βασιλιάς Κάρολος ο Μέγας ή Καρλομάγνος.
↑ Όπως αυτό φαίνεται από το Μία σύντομη Ιστορία του παπισμού στη Μεσαιωνική Εποχή (σελ. 79) του Walter Ullmann.
↑ Το πλήρες κείμενο του Liber Pontificalis από την Λατινική Βιβλιοθήκη.
↑ Όπως αναφέρονται στο Ετρουσκικές πόλεις, Ρωμαϊκοί Δρόμοι και Μεσαιωνικά Χωριά: Η Ιστορική Γεωγραφία της Νότιας Ετρουρίας.
↑ Ζ' Οικουμενική Σύνοδος: Christian Classics Ethereal Library, The Seven Ecumenical Councils.
↑ 10,0 10,1 Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Μικράς Ασίας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού Ζ' Οικουμενική Σύνοδος: Συνέπειες
↑ Αυτό αποτέλεσε και την υποδοχή της Ανατολικής μουσικής στη Δύση.
↑ Ortenberg, "Αγγλοσαξονική Εκκλησία": Η Αγγλική Εκκλησία και ο Παπισμός, σσ. 50–53, "Bishop Hygeberht"
↑ Οι Πάπες συνήθιζαν να αποστέλλουν ένα Πάλλιον ως δώρο προς τους αρχιερείς ως ένδειξη ιδιαίτερης τιμής αλλά και ταυτόχρονα προς ένδειξη της υπεροχής τους και των πρωτείων που διεκδικούσαν.
↑ Ιταλικά: Basilica di Santa Maria in Cosmedin or de Schola Graeca.
↑ Ενημερώθηκε την 29η Ιουλίου 2013.

Εσωτερικοί Σύνδεσμοι

Χρονολογική λίστα των παπών

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Christian Classics Ethereal Library, The Seven Ecumenical Councils: Partial letter from Pope Adrian to the 2nd session of the Seventh Ecumenical Council
Lane-Poole, Stanley (1885). Νομίσματα και μετάλλια: η θέση τους στην ιστορία και την τέχνη. Αγγλικό Μουσείο. σελ. 80.
Ullmann, Walter (2003). Μία σύντομη Ιστορία του παπισμού στη Μεσαιωνική Εποχή. Λονδίνο: Routledge. σελ. 79. ISBN 0415302277.
Ward-Perkins, J. B. (1962). "Ετρουσκικές πόλεις, Ρωμαϊκοί Δρόμοι και Μεσαιωνικά Χωριά: Η Ιστορική Γεωγραφία της Νότιας Ετρουρίας". The Geographical Journal 128 (4): 389–404 (p. 402).
Πάπας Αδριανός Α΄. Καθολική Εγκυκλοπαίδεια. 1. Νέα Υόρκη: Robert Appleton Company. 1907.
Συνέπειες (κεφ. 4). Ζ' Οικουμενική Σύνοδος (λήμμα 6395). Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. 2008. «Εγκυκλοπαίδεια Μικράς Ασίας»

Πάπες της Ρώμης

1ος–4ος αιώνας Πέτρος | Λίνος | Ανάκλητος | Κλήμης Α΄ | Ευάριστος | Αλέξανδρος Α΄ | Σίξτος Α΄ | Τελεσφόρος | Υγίνος | Πίος Α΄ | Ανίκητος | Σωτήρ | Ελεύθερος | Βίκτωρ Α΄ | Ζεφυρίνος | Κάλλιστος Α΄ | Ουρβανός Α΄ | Ποντιανός | Ανθηρός | Φαβιανός | Κορνήλιος | Λούκιος Α΄ | Στέφανος Α΄ | Σίξτος Β΄ | Διονύσιος | Φήλιξ Α΄ | Ευτυχιανός | Γάιος | Μαρκελλίνος | Μάρκελλος Α΄ | Ευσέβιος | Μιλτιάδης | Σιλβέστρος Α΄ | Μάρκος | Ιούλιος Α΄ | Λιβέριος | Δάμασος Α΄ | Σιρίκιος | Αναστάσιος Α΄ |

5ος–8ος αιώνας Ιννοκέντιος Α΄ | Ζώσιμος | Βονιφάτιος Α΄ | Καιλεστίνος Α΄ | Σίξτος Γ΄ | Λέων Α΄ | Ιλάριος | Σιμπλίκιος | Φήλιξ Γ΄ | Γελάσιος Α΄ | Αναστάσιος Β΄ | Σύμμαχος | Ορμίσδας | Ιωάννης Α΄ | Φήλιξ Δ΄ | Βονιφάτιος Β΄ | Ιωάννης Β΄ | Αγαπητός Α΄ | Σιλβέριος | Βιγίλιος | Πελάγιος Α΄ | Ιωάννης Γ΄ | Βενέδικτος Α΄ | Πελάγιος Β΄ | Γρηγόριος Α΄ | Σαβινιανός | Βονιφάτιος Γ΄ | Βονιφάτιος Δ΄ | Αδεοδάτος Α΄ | Βονιφάτιος Ε΄ | Ονώριος Α΄ | Σεβερίνος | Ιωάννης Δ΄ | Θεόδωρος Α΄ | Μαρτίνος Α΄ | Ευγένιος Α΄ | Βιταλιανός | Αδεοδάτος Β΄ | Δόνος | Αγάθων | Λέων Β΄ | Βενέδικτος Β΄ | Ιωάννης Ε΄ | Κόνων | Σέργιος Α΄ | Ιωάννης ΣΤ΄ | Ιωάννης Ζ΄ | Σισίννιος | Κωνσταντίνος | Γρηγόριος Β΄ | Γρηγόριος Γ΄ | Ζαχαρίας | (Στέφανος) | Στέφανος Β΄ | Παύλος Α΄ | Στέφανος Γ΄ | Αδριανός Α΄ | Λέων Γ΄ |

9ος–12ος αιώνας Στέφανος Δ΄ | Πασχάλης Α΄ | Ευγένιος Β΄ | Βαλεντίνος | Γρηγόριος Δ΄ | Σέργιος Β΄ | Λέων Δ΄ | Βενέδικτος Γ΄ | Νικόλαος Α΄ | Αδριανός Β΄ | Ιωάννης Η΄ | Μαρίνος Α΄ | Αδριανός Γ΄ | Στέφανος Ε΄ | Φορμόζος | Βονιφάτιος ΣΤ΄ | Στέφανος ΣΤ΄ | Ρωμανός | Θεόδωρος Β΄ | Ιωάννης Θ΄ | Βενέδικτος Δ΄ | Λέων Ε΄ | Σέργιος Γ΄ | Αναστάσιος Γ΄ | Λάνδων | Ιωάννης Ι΄ | Λέων ΣΤ΄ | Στέφανος Ζ΄ | Ιωάννης ΙΑ΄ | Λέων Ζ΄ | Στέφανος Η΄ | Μαρίνος Β΄ | Αγαπητός Β΄ | Ιωάννης ΙΒ΄ | Λέων Η΄ | Βενέδικτος Ε΄ | Ιωάννης ΙΓ΄ | Βενέδικτος ΣΤ΄ | Βενέδικτος Ζ΄ | Ιωάννης ΙΔ΄ | Ιωάννης ΙΕ΄ | Γρηγόριος Ε΄ | Σιλβέστρος Β΄ | Ιωάννης ΙΖ΄ | Ιωάννης ΙΗ΄ | Σέργιος Δ΄ | Βενέδικτος Η΄ | Ιωάννης ΙΘ΄ | Βενέδικτος Θ΄ | Σιλβέστρος Γ΄ | Γρηγόριος ΣΤ΄ | Κλήμης Β΄ | Δάμασος Β΄ | Λέων Θ΄ | Βίκτωρ Β΄ | Στέφανος Θ΄ | Νικόλαος Β΄ | Αλέξανδρος Β΄ | Γρηγόριος Ζ΄ | Βίκτωρ Γ΄ | Ουρβανός Β΄ | Πασχάλης Β΄ | Γελάσιος Β΄ | Κάλλιστος Β΄ | Ονώριος Β΄ | Ιννοκέντιος Β΄ | Καιλεστίνος Β΄ | Λούκιος Β΄ | Ευγένιος Γ΄ | Αναστάσιος Δ΄ | Αδριανός Δ΄ | Αλέξανδρος Γ΄ | Λούκιος Γ΄ | Ουρβανός Γ΄ | Γρηγόριος Η΄ | Κλήμης Γ΄ | Καιλεστίνος Γ΄ | Ιννοκέντιος Γ΄ |

13ος–16ος αιώνας Ονώριος Γ΄ | Γρηγόριος Θ΄ | Καιλεστίνος Δ΄ | Ιννοκέντιος Δ΄ | Αλέξανδρος Δ΄ | Ουρβανός Δ΄ | Κλήμης Δ΄ | Γρηγόριος Ι΄ | Ιννοκέντιος Ε΄ | Αδριανός Ε΄ | Ιωάννης ΚΑ΄ | Νικόλαος Γ΄ | Μαρτίνος Δ΄ | Ονώριος Δ΄ | Νικόλαος Δ΄ | Καιλεστίνος Ε΄ | Βονιφάτιος Η΄ | Βενέδικτος ΙΑ΄ | Κλήμης Ε΄ | Ιωάννης ΚΒ΄ | Βενέδικτος ΙΒ΄ | Κλήμης ΣΤ΄ | Ιννοκέντιος ΣΤ΄ | Ουρβανός Ε΄ | Γρηγόριος ΙΑ΄ | Ουρβανός ΣΤ΄ | Βονιφάτιος Θ΄ | Ιννοκέντιος Ζ΄ | Γρηγόριος ΙΒ΄ | Μαρτίνος Ε΄ | Ευγένιος Δ΄ | Νικόλαος Ε΄ | Κάλλιστος Γ΄ | Πίος Β΄ | Παύλος Β΄ | Σίξτος Δ΄ | Ιννοκέντιος Η΄ | Αλέξανδρος ΣΤ΄ | Πίος Γ΄ | Ιούλιος Β΄ | Λέων Ι΄ | Αδριανός ΣΤ΄ | Κλήμης Ζ΄ | Παύλος Γ΄ | Ιούλιος Γ΄ | Μάρκελλος Β΄ | Παύλος Δ΄ | Πίος Δ΄ | Πίος Ε΄ | Γρηγόριος ΙΓ΄ | Σίξτος Ε΄ | Ουρβανός Ζ΄ | Γρηγόριος ΙΔ΄ | Ιννοκέντιος Θ΄ | Κλήμης Η΄ |

17ος–20ος αιώνας Λέων ΙΑ΄ | Παύλος Ε΄ | Γρηγόριος ΙΕ΄ | Ουρβανός Η΄ | Ιννοκέντιος Ι΄ | Αλέξανδρος Ζ΄ | Κλήμης Θ΄ | Κλήμης Ι΄ | Ιννοκέντιος ΙΑ΄ | Αλέξανδρος Η΄ | Ιννοκέντιος ΙΒ΄ | Κλήμης ΙΑ΄ | Ιννοκέντιος ΙΓ΄ | Βενέδικτος ΙΓ΄ | Κλήμης IB΄ | Βενέδικτος ΙΔ΄ | Κλήμης ΙΓ΄ | Κλήμης ΙΔ΄ | Πίος ΣΤ΄ | Πίος Ζ΄ | Λέων ΙΒ΄ | Πίος Η΄ | Γρηγόριος ΙΣΤ΄ | Πίος Θ΄ | Λέων ΙΓ΄ | Πίος Ι΄ | Βενέδικτος ΙΕ΄ | Πίος ΙΑ΄ | Πίος ΙΒ΄ | Ιωάννης ΚΓ΄ | Παύλος ΣΤ΄ | Ιωάννης Παύλος Α΄ | Ιωάννης Παύλος Β΄

21ος αιώνας Βενέδικτος ΙΣΤ΄| Φραγκίσκος |...

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License