- Art Gallery -

 

- Γεγονότα, Hμερολόγιο -

 

.

Στον Πειραιά υφίστανται σήμερα τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί και δύο στην ευρύτερη περιοχή, ενώ δύο τροχιοδρόμων έχουν καταργηθεί. Επίσης έχουν καταργηθεί και οι σιδηροδρομικές γραμμές που κατέληγαν στον λιμένα, στον άλλοτε εμπορικό προβλήτα Αγίου Διονυσίου, και στο Σιλό. Οι σιδηροδρομικοί σταθμοί του Πειραιά είναι:

Ο σιδηροδρομικός σταθμός ΟΣΕ πρώην ΣΠΑΠ (σταθμός Πελοποννήσου - Πειραιά), παραλία λιμένος
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Μετρό πρώην ΕΗΣ (ή Σταθμός ηλεκτρικού (τρένου) Πειραιά), παραλία λιμένος.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός ΟΣΕ πρώην ΣΕΚ (ή Σταθμός Αγίου Διονυσίου, ο λεγόμενος και "δακρύβρεχτος σταθμός της ξενιτιάς"), παραλία λιμένος
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Μετρό Φαλήρου, (Νέο Φάληρο) και
Ο σιδηροδρομικός σταθμός Λεύκας (ΟΣΕ), στη Λεύκα, Πειραιά.

Οι δύο πρώτοι αναφερόμενοι σιδηροδρομικοί σταθμοί είναι παράλληλοι και δημιουργούν συγκρότημα που χωρίζονται μεταξύ τους με λεωφόρο. Ο πρώτος σταθμός, πρώην ΣΠΑΠ, είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος και ο δεύτερος είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1. Εγκαινιάστηκε στην αρχική του μορφή (ο σταθμός του μετρό) στις 27 Φεβρουαρίου 1869 και οφείλει την ονομασία του στην πόλη που εξυπηρετεί. Προσφέρει στους επιβάτες δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του Μετρό της Αθήνας και του σιδηροδρομικού δικτύου του ΟΣΕ.

Σταθμός Πειραιά

Ο σταθμός Πειραιά του ΟΣΕ (γνωστότερα ως Σταθμός Πελοποννήσου) βρίσκεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πάτρας, της οποίας αποτελούσε αφετηριακό σταθμό. Εγκαινιάστηκε από τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου στις 30 Ιουνίου 1884 και έκλεισε στις 7 Αυγούστου 2005, μαζί με το τμήμα Πειραιά - Αγίων Αναργύρων της γραμμής. Μετά από ανακατασκευή εγκαινιάστηκε εκ νέου ως τερματικός σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος στις 3 Ιουνίου 2007. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και δύο αποβάθρες μορφής νησίδας. Στην παλαιότερή του μορφή διέθετε και μηχανοστάσιο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.

Ο σταθμός Πειραιά, ήταν μεταξύ 1884 και 2005 γνωστός ως σταθμός Πελοποννήσου, ονομαζόμενος έτσι (ανεπίσημα) επειδή αυτός εξυπηρετούσε τη σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Πειραιά και Πελοποννήσου. Κατ' αντιστοιχία με την περίπτωση των σιδηροδρομικών σταθμών της Αθήνας, ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πειραιά Λιμένα των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους έφερε την (ανεπίσημη) ονομασία «σταθμός Λαρίσης», αν και σε αντίθεση με την περίπτωση της Αθήνας, στον Πειραιά οι σταθμοί των δύο δικτύων δεν ήταν γειτονικοί.

Από τον σταθμό Πειραιά, μία γραμμή οδηγούσε προς το λιμάνι του Πειραιά, μέσω της οποίας κυκλοφορούσαν εμπορευματικοί συρμοί που εκτελούσαν μεταφορτώσεις μεταξύ του σιδηροδρόμου και των πλοίων.


Προηγούμενος σταθμός Σιδηροδρομικές γραμμές Επόμενος σταθμός
Τερματικός Πειραιάς - Πλατύ Λεύκα
Πειραιάς - Πάτρα

(κατηργημένη χάραξη)
Λεύκα

Σταθμός Πειραιά (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Μετρό Πειραιά
Ο Σταθμός Μετρό Πειραιά και η θεαματική πεζογέφυρα
Ο σταθμός του Πειραιά το 1979
Ο Σταθμός Μετρό Πειραιά

Ο σταθμός Πειραιά του μετρό της Αθήνας βρίσκεται επί της γραμμής 1, της οποίας αποτελεί τερματικό σταθμό. Εγκαινιάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1869 και βρίσκεται στη σημερινή του θέση, λίγα μέτρα από την αρχική του, από το 1928. Είναι στεγασμένος με αψιδωτή οροφή και διαθέτει μία κεντρική αποβάθρα και δύο πλευρικές, καθώς και μηχανοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2003.

Ο σταθμός Πειραιά είναι ο πρώτος σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης του Πειραιά, ενώ το τμήμα Θησείο - Πειραιάς της σημερινής γραμμής 1 των Η.Σ.Α.Π. ήταν η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή εντός των ορίων του ελληνικού κράτους. Στον σταθμό Πειραιά βρίσκεται και το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων, το οποίο λειτουργεί από το 2005.

Στο σταθμό του Πειραιά έχουν σημειωθεί δύο τραγικά δυστυχήματα. Το ένα συνέβη στο τέλος της δεκαετίας του 1950 όταν συρμός εισήλθε σε γραμμή παρακείμενη του σταθμού (αμαξοστασίου), χωρίς πέδη (φρένο) με συνέπεια να επιπέσει στο παραλιακό τοίχο και να εξέλθει στη παραλία σκοτώνοντας έναν μεσήλικα πωλητή κουλουριών. Το δεύτερο συνέβη λίγα χρόνια μετά, όταν συντηρητής - μηχανικός άφησε τη κόρη του σε γραφείο ορόφου του κτιρίου για μερική απασχόληση του στις αποβάθρες, όπου η μικρή παίζοντας έπεσε από το παράθυρο στη στέγη του σταθμού.

Γεωγραφία της Ελλάδας

Χώρες της Ευρώπης

Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία | Γερμανία | Γεωργία2 | Δανία | Δημοκρατία της Ιρλανδίας | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο | Ισλανδία | Ισπανία | Ιταλία | Κροατία | Κύπρος2 | Λεττονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία | Ολλανδία | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία

Κτήσεις: Ακρωτήρι3 | Δεκέλεια3 | Νήσοι Φερόες | Γιβραλτάρ | Γκέρνσεϋ | Τζέρσεϋ | Νήσος Μαν

1. Κράτος μερικώς σε ασιατικό έδαφος. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Βρετανικό έδαφος μέσα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License