- Art Gallery -

 

.

Portrait of a Man

Princess Rákóczi

Maria Anna Victoria of Bourbon-Farnese

Portrait of the Marquise de Gueydan as Flora

Portrait of Jean-Baptiste Tavernier

Portrait of Louis XIV and his heirs

Self Portrait with Family

 Elizabeth Throckmorton, Canoness of the Order of the Dames Augustines Anglaises

Voltaire

Augustus III of Poland


The Sculptor Nicolas Coustou in His Atelier



François de Gontaut, Duc de Biron

Study of Hands


La Belle Strasbourgeoise

Landscape


Portrait of Jacques-Antoine Arlaud copying the Leda of Michelangelo

Two bunches of grapes


Portrait of Charles Le Brun

The French Parnassus Titon du Tillet


Female portrait

Portrait of a Man


Portrait of a Young Man with a Wig

Portrait of a Boy in Fancy Dress


Portrait of a Young Nobleman (Louis, Dauphin of France, Duke of Brittany, (1707–1712)

Portrait of actress Marie-Anne de Châteauneuf, known as Miss Duclos (1664-1747), in the role of Ariadne


Portrait of an officer

Portrait of Pierre Cadeau de Mongazon


Partridge in a Niche

Portrait of the Duchesse de Saint-Aignan

Porrtrait of a Lady

Portrait of a Man in a Purple Robe

Provost and Municipal Magistrates of Paris

Portrait of Jean-Baptiste Rousseau


Self-Portrait

Self-Portrait


Still-Life

Tutor and Pupil

Ο Νικολά ντε Λαρζιλιέρ (γαλλικά: Nicolas de Largilliere) (20 Οκτωβρίου 1656 – 5 Δεκεμβρίου 1746) ήταν Γάλλος ζωγράφος.

Γεννημένος στο Παρίσι, ο Λαρζιλιέρ ήταν γιος ενός εμπόρου καπέλων. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αμβέρσα όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά του όταν ήταν τριών ετών. Εκεί, το 1668, ξεκίνησε την εκμάθηση της ζωγραφικής, στο ατελιέ του Αντουάν Γκουμπό].

Το 1674, έγινε δεκτός ως μάστορας στη συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Έμεινε στην Αγγλία από το 1675 ως το 1679 όπου διακρίθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Α'. Επέστρεψε στην Αγγλία το 1685, για να φιλοτεχνήσει ένα πορτρέτο του διαδόχου του Καρόλου, Ιάκωβου Β'. Γύρισε στη Γαλλία και από το 1689 έγινε ένας από τους ζωγράφους με τη μεγαλύτερη ζήτηση. Από τις επίσημες παραγγελίες για αφιερώματα και αλληγορίες στράφηκε στα πορτρέτα της αριστοκρατίας και της μεγαλοαστικής τάξης.

Το 1699 παντρεύτηκε την Μαργκερίτ-Ελιζαμπέτ Φορέστ και έκαναν δύο κόρες και ένα γιο.

Το ταλέντο του του επέτρεψε να ανέβει την κλίμακα της ιεραρχίας στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής, στην οποία έγινε δεκτός στις 30 Μαρτίου 1686. Από απλό μέλος έγινε διευθυντής το 1736. Παραιτήθηκε το 1743 και πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 90 ετών.

Ο Λαρζιλιέρ ήταν ζωγράφος με πολλαπλό ταλέντο και είχε ευχέρεια τόσο στις νεκρές φύσεις, όσο και στις ιστορικές αναπαραστάσεις, τα τοπία ή τα πορτρέτα. Η τεχνική του δεξιοτεχνία τού επέτρεπε να παίζει με τα υλικά, τα χρώματα και τους φωτισμούς χωρίς να πρόκειται για ψυχρή άσκηση. Τα πορτρέτα του έχουν πάντα ζωή και ευαισθησία τέτοιες που τον κάνουν έναν από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της εποχής του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Αντιβασιλείας.

Γάλλοι

Ζωγράφοι

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License